احکام بیت المال(1)
بسم الله الرحمن الرحیم
احکام اموال وامکانات بیت المال
مقدمه:
بيت المال، در نظام اقتصادي اسلام، بيشترين مباحث را به خود اختصاص داده و از جايگاهي ويژه برخوردار است. اموال،امکاناتبیت المال وحتی مسئولیتها درنظام اسلامی امانتی است دراختیارمدیران که به حکم فطرت و عقل و شریعت، مراعات ازآن واجب وصیانت و حفاظت از آن لازم وضروری است؛وخیانت درآن از نظر عقل و شرع مذموم وبرای آن مجازات سختی منظورشده است قرآن کریم رعایت امانت ودوری ازخیانت درامانت راازجمله صفات مومنان دانسته ،می فرماید:� وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ �(مؤمنون، آیه 8)
ورسول مکرم اسلام صلی الله علیه وآله وسلم خشم وغضب الهی ولعن همه انبیاء راثمره بهره برداری نابجا ازبیت المال می داند � امام باقر عليه السلام از رسول اكرم صلي الله عليه و آله نقل مى فرماید كه: �خَمْسَةٌ لَعَنْتُهُمْ ـ وَكُلُّ نَبيٍّ مُجابٍ- ...وَ الْـمُسْتَأثِرُ بِالفَيْئ المُسْتَحِلُّ لَهُ. � (کافی/2/293)
پنج كس اند كه من و هرپيامبر مستجاب الدعوه اى، آنان را لعنت كرده است: ...ازجمله كسى كه اموال عمومى را، به خود منحصر سازد و تصرّف در آن را به نفع خود حلال شمارد.
توصیه ،تاکید وسفارت گوناگونی درامرحفظ وحراست وصیانت ازبیت المال درآموزه ای دینی وکلمات نورانی امیرمومنان درنهج البلاغه به چشم می خورد که جملگی حاکی ازاهمیت وضرورت اهتمام به بیت المال ازناحیه فرماندهان ومدیران ومتصدیان امر دارد که به پاره ای ازآنها اشاره می شود: 1)سفارش به صرفه جویی درمصرف وبکارگیری اموال وامکانات ازبیت المال، نظیر توصیه های امام علیه السلام به كارگزارانش : � أدِقُّوا أقْلامَكُمْ وَ قارِبُوا بَيْنَ سُطوركُمْ وَ أحْذِفُوا عَنّي فُضُولَكُمْ وَ اقْصِدُوا قَصْدَ الْمَعاني، وَ إيّاكُمْ وَالإكْثار؛ فَإنَّ أمْوالُ الْمُسْلِمينَ لا تَحْتَمِلُ الاْضْرَارَ� )بحارالأنوار، ج 76، ص49 ) قلم هاى خود را نازك كنيد و سطرها را نزديك به هم گيريد و زيادتى كلمات را حذف كنيد و مقاصد و منظورها را در نظر بگيريد! بر حذر مى دارم شما را از پرحرفى و پر نويسى؛ زيرا، اموال مسلمانان نمى تواند اين گونه خسارت ها را تحمل كند.
2)سفارش به دوری ازویژه سازی و اختصاص به خوددادن بیت المال ؛ نظیر توصیه به مالک اشتر که فرمود:� إيّاكَ وَ الاستئثارَ بِمَا الناسُ فيهِ أُسْوَه�بپرهيز از ويژه سازى (انحصار طلبى) در چيزهايى كه همه مردم در آنها برابرند. بدیهی است یکی ازخطراتی که درمورد بیت المال وجوددارد استفاده های شخصی ازآنها توسط مدیران ومتصدیان امر است لذا امام حتی هنگام شهادت اظهارنگرانی می فرماید ازاینکه حاکمانی زمام امورمسلمین رابه دست گیرند واموال وامکانات بیت المال را بخوداختصاص دهند درنامه 62 نهج البلاغه فرمود:�وَلكِنَّني آسى أنْ يَلِيَ أمْرَ هذِهِ الْأُمَّةِ سُفَهاؤها وَ فُجّارُها فَيَتَّخِذُوا مالَ اللّه دُوَلاً ... �از اين اندوهناكم كه سرپرستى حكومت اين امّت به دست بى خردان و نابكاران افتد، بيت المال را به انحصار در آورند
3) استرداد بیت المال از جمله روشهای امام علی علیه السلام نسبت به بیت المال، برگرداندن چیزهایی است که از بیت المال، به غارت رفته است. در خطبه پانزدهم، در باره بیت المال تاراج شده می فرماید:�وَاللّه ِ لَوْ وَجَدْتُهُ قَدْ تُزُوِّجَ بِهِ النساءُ وَ مُلِكَ بِهِ الإماءُ لَرَدَدْتُهُ ... � (نهج البلاغه، خطبه 15.) به خدا سوگند! بیت المال تاراج شده را هر کجا که بیابم، به صاحبان اصلی آن باز می گردانم، گرچه با آن، ازدواج کرده و یا کنیزانی خریده باشند.
4)برخوردشدید بامتخلفان نسبت به بیت المال
حضرت به يكى از كارگزاران اش نوشت :� فَقَدْ بَلَغَنِى عَنْكَ أمْرٌ، إنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ أسْخَطْتَ رَبَّكَ وَ عَصَيْتَ إمامَكَ، وَ أخْزَيْتَ أمَانَتَكَ. بَلَغَنِي أَنَّكَ جَرَّدْتَ الْأرْضَ فَأخَذْتَ مَا تَحْتَ قَدَمَيْكَ، وَ أكَلْتَ ما تَحْتَ يَدَيْكَ. فَارْفَعْ إليَّ حِسابَكَ! وَ اعْلَمْ أنَّ حِسابَ اللّه ِ أعْظَمُ مِنْ حِسابِ النّاسِ. (نهج البلاغه، نامه 40.)
درباره ى تو به من خبرى رسيده است، اگر چنين كرده باشى، همانا كه خداى خويش را به خشم آورده و از فرمان پيشواى خود سرباز زده و در امانت، كار به رسوايى كشانده اى مرا گفته اند كه به ستم، زمين از بار و بر، تهى ساخته اى و باغ و بستان مردمان گرفته اى و كيسه ها از اندوخته ها پرداخته اى. اينك، حساب خود را نزد من فرست و بدان كه حساب خواهى خدا، از حساب رسى آدميان، دشوارتر است.
ودر نامه اى به يكى از كارگزاران خودمرقوم فرمود:� وَ مَنِ اسْتَهَانَ بِالْأمَانَةِ، وَ رَتَعَ فِى الْخِيَانَةِ وَ لَمْ يُنَزِّهْ نَفْسَهُ وَ دِينَهُ عَنْهَا، فَقَدْ أَحَلَّ بِنَفْسِهِ الذُلَّ وَ الْخِزْيَ فِي الدُنْيا وَ هُوَ في الاْخِرَةِ أذَلُّ وَ أخْزَى. وَ إنَّ أعْظَمَ الخِيانَةِ، خِيَانَةُ الأُمَّةِ، وَ أفْظَعَ الْغِشِّ غِشُّ الأئِمَّةِ �(نهج البلاغه، نامه ى 26.)
آن كس كه امانت دارى را خوار انگارد و در اموال مردم، به خيانت چرا كند و روان و آيين خويش را از خيانت كارى، پاكيزه نگرداند، همانا در اين سرا، خوارى و ذلت بر خود روا داشته است و در آن سرا، خوارتر و ذليل تر از اين سرا باشد. آرى، بزرگ ترين خيانت، خيانت به ملت است و زشت ترين دغل كارى، دغل كارى با پيشوايان.
ونیزخطاب به زیادبن ابیه هشداردادکه�وَ اِنّىِ أُقْسِمُ بِاللّه ِ قَسَما صَادِقا، لَئِنْ بَلَغَني أنَّكَ خُنْتَ مِنْ فَيءِ الْمُسْلِمينَ شَيْئا صَغيرا أوْ كَبيرا، لَأشُدَّنَّ عَلَيْكَ شِدَّةً تَدَعُكَ قَليلَ الْوَفْرِ، ثَقيلَ الظهْرِ، ضَئيلَ الاْمْرِ� ( نهج البلاغه، نامه ى 20.)
به خداى سوگند، سوگندى راست! كه اگر آگاه گردم كه در مال مسلمانان به كم و بيش خيانت ورزيده اى، چنان بر تو سخت گيرم كه اندك مال گردى و گران پشت از فاقه؛ و خوار مايه گردى.
امام رضا علیه السلام برائت از ويژه سازان اموال عمومى مسلمانان بر خود راازجمله شرايط اسلام راستين دانسته ،می فرماید:� وَالْبَراءَةُ مِنَ الَذينَ ظَلَمُوا آلَ مُحَمَّدٍ عليهم السلام... والْبَراءَةُ مِنَ الناكِثينَ وَ القاسطينَ وَ الْمارِقين ... وَالْبَراءَةُ مِنْ أهْلِ الاْسْتِئثار ... . �(عيون أخبار الرضا، ج 2، ص 126)
بيزارى از كسانى كه به آل محمّد عليهم السلام ظلم روا داشتند ... و برائت از پيمان شكنان و منحرفان و مرتدان ... و برائت از ويژه سازان اموال عمومى مسلمانان بر خود، ... از شرايط اسلام راستين است.
عبداللّه بن زمعة ـ كه شيعه ى مولا على عليه السلام بود ـ هنگام خلافت حضرت، به خدمتش رفت و مالى از او درخواست كرد. حضرت در پاسخ فرمود: إنَّ هذَا الْمَالَ لَيْسَ لى وَ لالَكَ، وَ إنَّما هُوَ فيء لِلْمُسْلِمينَ، وَ جَلْبُ أسْيَافِهِمْ. فَإنْ شَرِكْتَهُمْ فى حَرْبِهِمْ، كانَ لَكَ مِثْلُ حَظِّهِمْ، وَ إلاّ فَجَناةُ أيْدِيهمْ، لا تَكُونُ لِغَيْرِ أفْواهِهِمْ�
(نهج البلاغه، خطبه 232.)
اين مال، نه از آنِ من است و نه از آنِ تو؛ بلكه آن، غنيمت مسلمانان است. اين، مالى است كه به ضرب شمشير آنان، فراهم گرديده است. پس اگر در نبرد آنان شركت داشته اى، سهمى به اندازه ى بهره ى آنان دارى؛ اگر نه، ميوه ى چيده شده به دست آنان، لقمه اى براى دهان هاى ديگران نيست.
5)برخوردبانزدیکان خود وعدم مماشات باآنها درامربیت المال
امام علیه السلام درمورد درخواست بیجای برادرش عقیل ازبیت المال مسلمین می فرماید:� وَ اللَّهِ لَقَدْ رَأَيْتُ عَقِيلًا وَ قَدْ أَمْلَقَ حَتَّى اسْتَمَاحَنِي مِنْ بُرِّكُمْ صَاعاً وَ رَأَيْتُ صِبْيَانَهُ شُعْثَ الشُّعُورِ غُبْرَ الْأَلْوَانِ مِنْ فَقْرِهِمْ كَأَنَّمَا سُوِّدَتْ وُجُوهُهُمْ بِالْعِظْلِمِ وَ عَاوَدَنِي مُؤَكِّداً وَ كَرَّرَ عَلَيَّ الْقَوْلَ مُرَدِّداً فَأَصْغَيْتُ إِلَيْهِ سَمْعِي فَظَنَّ أَنِّي أَبِيعُهُ دِينِي وَ أَتَّبِعُ قِيَادَهُ مُفَارِقاً طَرِيقَتِي فَأَحْمَيْتُ لَهُ حَدِيدَةً ثُمَّ أَدْنَيْتُهَا مِنْ جِسْمِهِ لِيَعْتَبِرَ بِهَا فَضَجَّ ضَجِيجَ ذِي دَنَفٍ مِنْ أَلَمِهَا وَ كَادَ أَنْ يَحْتَرِقَ مِنْ مِيسَمِهَا فَقُلْتُ لَهُ ثَكِلَتْكَ الثَّوَاكِلُ يَا عَقِيلُ أَ تَئِنُّ مِنْ حَدِيدَةٍ أَحْمَاهَا إِنْسَانُهَا لِلَعِبِهِ وَ تَجُرُّنِي إِلَى نَارٍ سَجَرَهَا جَبَّارُهَا لِغَضَبِهِ أَ تَئِنُّ مِنَ الْأَذَى وَ لَا أَئِنُّ مِنْ لَظَى(خ 224)به خدا قسم عقيل را در اوج فقر ديدم كه يك من گندم از بيت المال شما را از من درخواست داشت، و كودكانش را از پريشانى فقر با موهاى غبار آلود و رنگهاى تيره ديده كه گويى صورتشان را با نيل سياه كرده بودند، عقيل به درخواستش اصرار، و سخنش را تكرار مىكرد، من به گفتارش توجه مىكردم، و او خيال مىكرد كه دينم را به او فروخته، و از راه و روشم دست برداشته و به خواستهاش تن مىدهم، در اين اثنا آهن پارهاى را گداخته و به بدن او نزديك كردم تا مايه عبرتش شود، ناگهان چون ناله بيمار از حرارت آن آهن پاره ناله زد، و نزديك بود از آن آهن گداخته بسوزد، به او گفتم: مادران داغدار بر تو بگريند اى عقيل، آيا تو در برابر آهن پارهاى كه انسانى آن را به شوخى و بازى بر افروخته ناله مىزنى، ولى مرا به جانب آتشى كه خداوند قهّار به جهت خشم خود افروخته مىكشانى آيا تو از اين درد اندك ناله بزنى، و من از آتش سوزنده جهنم ناله نزنم.
6)مصرف بجا وبموقع ازبیت المال
دراهتمام امام نسبت به بیت المال واردشده است که� إنَّ عليا كان يَكنِسُ بيت المال كُلّ يَومِ جُمُعَةٍ ثُمَّ ينضَحُهُ بالماء، ثُمّ يُصَلّى فيه ركعَتين، ثُمَّ يقول: تَشْهدانِ لى يَوْمَ الْقِيامَة. �( وسائل الشيعة، ج 11، ص 83.)
حضرت روزهاى جمعه، بيت المال را جارو مى زد و در آن آب مى پاشيد و دو ركعت نماز مى گزاردو مى فرمود: اين �دو ركعت نماز� شاهدند [كه من، بيت المال را به موقع، در ميان مسلمانان تقسيم كردم].
7)بیان آثار خیانت در بیت المال هر گناه، یک اثر وضعی و یک اثر تکلیفی دارد. خیانت و غارت بیت المال نیز، افزون بر حرمت تکلیفی و عذاب قیامت، آثار وضعی ویژه ای در همین دنیا دارد. برخی از آثار وضعی خیانت به بیت المال از نگاه امام علی علیه السلام عبارتنداز:
7/1-رسوایی در دنیا امام علیه السلام در نامه بیست و ششم، ضمن بیان برخی از توصیه ها و سفارشها برای مأموران مالیاتی، خیانت به بیت المال را، مساوی با خیانت به امت اسلامی دانسته ،می فرماید؛ وَ إنَّ أعْظَمَ الخِيانَةِ، خِيَانَةُ الأُمَّةِ وَ أَفْظَعَ الْغِشِّ غِشُّ الْأَئِمَّةِ همانا، بزرگترین خیانت، خیانت به ملت، و رسواترین دغلکاری، دغلبازی با امامان است و در ارتباط با آثار و پیامدهای خیانت به بیت المال گوشزد می کند که: وَ مَنِ اسْتَهَانَ بِالْأَمَانَةِ وَ رَتَعَ فِي الْخِيَانَةِ وَ لَمْ يُنَزِّهْ نَفْسَهُ وَ دِينَهُ عَنْهَا، فَقَدْ أَحَلَّ بِنَفْسِهِ الذُّلَّ وَ الْخِزْيَ فِي الدُّنْيَا وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ أَذَلُّ وَ أَخْزَى
کسی که امانت (بیت المال) الهی را خوار شمارد و دست به خیانت آلوده کند و خود و دین خویش را پاک نسازد، درهای خواری را در دنیا به روی خود گشوده و در قیامت خوارتر و رسواتر خواهد بود.
7/2- ذلت در پیشگاه الهی و پستی در آخرت
در خطبه 126 درپاسخ به كسانى كه از سر دلسوزى، خدمت امام عليه السلام عرض كردند: سزاوار است اموال بيت المال را در آغاز حكومت خود در ميان رؤسا و اشراف و سران قبائل و افرادى كه مى توانند ضرباتى بر پايه حكومت وارد كنند، تقسيم كنى و آنها را نسبت به ديگران سهم بيشترى دهى تا پايه هاى حكومتت محكم شود، امام عليه السلام در پاسخ آنها فرمود: لَوْ کَانَ الْمَالُ لِي لَسَوَّيْتُ بَيْنَهُمْ، فَکَيْفَ وَإنَّمَا الْمَالُ مَالُ اللهِ اگر اموال (بیت المال) از خودم بود، به گونه ای مساوی، در میان مردم تقسیم می کردم، تا چه رسد که جزء اموال خداست!
آنگاه به بيان مفاسد اين کار (تبعيض و جور و ستم و تقسيم ناعادلانه بيت المال) پرداخته،چنين مى فرمايد :
أَلاَ وَإنَّ إعْطَاءَ الْمَالِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ تَبْذِيرٌ وَإسْرَافٌ، وَهُوَ يَرْفَعُ صَاحِبَهُ فِي الدُّنْيَا وَيَضَعُهُ فِي الآخِرَةِ، وَيُکْرِمُهُ فِي النَّاسِ وَيُهِينُهُ عِنْدَ اللهِ
آگاه باشيد! بخشيدن مال در غير موردش، تبذير و اسراف است هر چند ممکن است اين کار در دنيا سبب سربلندى کسى که آن را انجام داده است شود، ولى در آخرت، موجب سرافکندگى وى خواهد گشت، اين کار او را (چند روزى) در ميان مردم (دنياپرست) گرامى مى دارد ولى در پيشگاه خدا به زمينش مى افکند.
وقتی به امام علیه السلام خبردادند که شریح قاضی منزلی به هشتاد دينار خريدارى كرده است. وى را فرا خواند و فرمود: يَا شُرَيْحُ! لاَ تَكُونُ ابْتَعْتَ هذِهِ الدارَ مِنْ غَيْرِ مَالِكَ، أوْ نَقَدْتَ الَثمَنَ مِنْ غَيْرِ حَلالِكَ ؛ فَإذَنْ أَنْتَ قَدْ خَسِرْتَ دَارَ الدُنْيَا وَ دَارَ الاْخِرَةِ.
(نهج البلاغه، نامه ى 3.)
اى شريح! مباد كه اين خانه را جز با مال خويش خريده باشى و بهاى آن، جز از مال حلال خود پرداخته باشى. و گرنه، هم در اين سرا و هم در آن سرا، زيان كرده اى
7/3- سلب اعتماد وازچشم افتادن
امام علی علیه السلام منذَر، پسر جارود عبدی، را که از قبیله عبدالقیس بود، به بخشداری منطقه ای از کشور اسلامی، منصوب کرد و لکن او، به بیت المال خیانت کرد و با بذل و بخششهای بی حساب و کتاب به دوستان و خویشان، بیت المال را غارت کرد. این خبر به امام علی علیه السلام می رسد. آن حضرت در نامه ای تند، ضمن توبیخ و عزل، او را احضار می کند.
حضرت بعد از خيانت منذر بن جارود و بذل و بخششهای بی حساب و کتاب به دوستان و خویشانش در ولايت فارس، به وى نگاشت: وَ لَئِنْ كَانَ مَا بَلَغَني عَنْكَ حَقّا، لَجَمَلُ أهْلِكَ وَ شِسْعُ نَعْلِكَ خَيْرٌ مِنْكَ
اگر آنچه به من گزارش رسیده، درست باشد، شتر خانه ات و بند کفش تو، از تو، باارزش تر است.
وَ مَنْ كَانَ بِصِفَتِكَ فَلَيْسَ بِأَهْلٍ أَنْ يُسَدَّ بِهِ ثَغْرٌ أَوْ يُنْفَذَ بِهِ أَمْرٌ أَوْ يُعْلَى لَهُ قَدْرٌ أَوْ يُشْرَكَ فِي أَمَانَةٍ أَوْ يُؤْمَنَ عَلَى جِبَايَةٍ. فَأَقْبِلْ إِلَيَّ حِينَ يَصِلُ إِلَيْكَ كِتَابِي هَذَا.
کسی که همانند تو باشد، نه لیاقت پاسداری از مرزهای کشور را دارد و نه می تواند کاری را به انجام رساند، یا ارزش او، بالا رود، یا شریک در امانت باشد و یا از خیانتی دور ماند. پس چون این نامه به دست تو رسد، نزد من بیا.
7/4-برخورددرحد اعدام
امام علیه السلام در نامه41 که در مقام توبیخ و نکوهش شدید از خیانتکاران به بیت المال، صادر شده ـ پس از بیزاری و نفرین بر خیانتکاران بیت المال، ضمن دعوت آنان به خداترسی و برگرداندن اموال به غارت رفته می فرماید: فَاتَّقِ اللَّهَ وَ ارْدُدْ إِلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ أَمْوَالَهُمْ، فَإِنَّكَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ ثُمَّ أَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْكَ لَأُعْذِرَنَّ إِلَى اللَّهِ فِيكَ وَ لَأَضْرِبَنَّكَ بِسَيْفِي الَّذِي مَا ضَرَبْتُ بِهِ أَحَداً إِلَّا دَخَلَ النَّارَ
اگر اموال به غارت رفته بیت المال را برنگردانی و خدا مرا فرصت دهد تا بر تو دست یابم، تو را کیفری خواهم کرد که نزد خدا، عذرخواه من باشد و با شمشیری تو را می زنم که به هر کس زدم، وارد دوزخ گشت.
7/5- تباه سازی ارزشها ومعنویت
بی توجهی به بيتالمال آنچنان تباهی وتیرگی رابه دنبال دارد كه حتي نور شهادت را تیره ميسازد. مِدعَم از خدمتكاران پيامبر صلي الله عليه و آله در يكى از جنگ ها، همراه وى بود. او، در آن جنگ، به تير دشمن شهيد گشت. مسلمانان، كنار پيكر او گرد آمده، مى گفتند: بهشت بر تو گوارا باد! ولى پيامبر صلي الله عليه و آله سخنى نمى فرمود و خشمناك به نظر مى رسيد. حاضران، علت خشم را نمى دانستند كه ناگهان پيامبر فرمود :
كَلاّ، وَالذى نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ! اِنَّ شَمْلَتَه الآنَ لَتُحتَرَقُ عَلَيْهِ فِي النارِ، كانَ غَلّها مِنْ فيء المُسْلمينَ يَوْمَ خِيبَرٍ
(سيره ى ابن هشام، ج 3، ص 354.)
سوگند به خداوندى كه جان محمّد در دست اوست! روپوش او هم اكنون وى را در ميان آتش شعله ور خود مى سوزاند؛ چون، او، آن روپوش را از بيت المال مسلمانان (بدون رعايت مقررات) و از روى خيانت برداشته بود.
1-اموال وامکانات بیت المال
1/1-استفاده شخصی
س1)استفاده شخصی ازبیت المال چه حکمی دارد؟
ج) استفاده در ساعات رسمی کار به مقدار متعارفی که مورد ضرورت و نیاز است و شرایط کاری بیانگر اذن به کارمندان در این مقدار از استفاده است و يا با اذن كسي كه از نظر شرعي و قانوني حق اذن دارد، اشکال ندارد . (اجوبه الاستفتاءات، س 1956)
س2)منظوراز مسئول بالاتری که حق اذن داردکیست؟ ج)مسئولی که ازحیث سلسله مراتب درجایگاه بالاتری قرارگرفته وازنظر اختیاراتی که دارد می تواند اذن دراستفاده به دیگران بدهد ویا از مقام بالاترازخودش دراذن دادن ماذون باشد.
س3) استفاده از امکانات و نیروی انسانی سازمان برای امور شخصی مانند تعمیر وسایل برقی و غیره چه حکمی دارد؟ ج) استفاده شخصي از امكانات دولتي و نیز و به کارگیری نیروی انسانی برای امور شخصی جایز نیست مگر در چارچوب مقررات.
س4)شستن لباس يا استحمام در محل كار، چه حكمي دارد؟ ج) اگر بيش از حد متعارف وضرورت باشد، يا بدون اذن باشد، استفاده جائز نيست وموجب ضمان است.
س5)شستشوي خودروي شخصي در محل كار چه حكمي دارد؟
ج) اشكال دارد مگر اينكه استفاده با اذن مسئول داراي اذن شرعي وقانوني باشد.
س6)حكم استفاده از وسائل گرمايشي يا سرمايشي اضافي در محل كارچيست؟
ج) در صورت عدم كفايت وسائل موجود و نياز ضروري به وسيله ديگر، اشكال نداردوالابدون اذن مسئول داراي اذن شرعي و قانوني جایز نیست.
س7)استفاده از ابزار آلات سازمان جهت تعمير وسايل شخصي مانند خودرو ياتعمير ساختمان چه حکمی دارد؟
ج) استفاده كاركنان از ابزار آلات سازمان جهت امور شخصي، استفاده متعارف مورد ضرورت و نياز به شمار نمي آيد ولذا جايز نيست، مگر اينكه با اذن كسي باشد كه از نظر شرعي و قانوني حق اذن دارد.
س8) حکم نگهداری احشام و دام شخصی(مانند گوسفندومرغ و امثال آن )در محل کار و تغذیه آنان از علوفه بیت المال چیست؟
ج) هم نگهداري و هم تغذيه حيوانات اگر برخلاف ضوابط و مقررات باشد، جايز نيست .
2/1-وسائل نقلیه
س8) استفاده از خودروي سازمان در هنگام مأموريت براي اقدامات شخصي،مانند خريد و گرفتن نوبت دكتر و مانندآن ،چه حکمی دارد؟ ج) استفاده از خودروي سازمان در هنگام مأموريت براي امورشخصی چنانچه درچهارچوب ضوابط ومقررات مربوطه وبا اجازه فرمانده و مسئول رده باشد و اخلال در مأموريت ايجاد نكند اشكال ندارد؛ در غير اينصورت استفاده كننده ضامن بوده و بايد هزينه استفاده از خودروي سازمان را به رده بدهد. (مستفاد از اجوبه الاستفتائات ، سوال 1956 )
س9)درمواردی که افراد كار اداري شخصي از قبيل بيمه، كار بانكي و امثال آن دارند و با ماشين خود نمي توانند وارد طرح ترافيك شوند از ماشين سپاه براي اين امور استفاده مي نمايند،حکمش چیست؟ ج)استفاده از خودرو ، راننده و ساير امكانات سپاه فقط در چارچوب ضوابط و مقررات جايز است ، و يا با اذن كسي كه شرعاً و قانوناً حق اذن دارد ، و در غير اين صورت جايز نيست.
س10)بعضي از مسئولين براي سركشي از زيرمجموعه هاي تحت امر با خودرو سازماني و حكم به مأموريت مي روند ولي در مسير مأموريت با والدين و يا بستگان خود ديدار و گفتگو مي كنند ،حکم اين نوع اقدامات جانبي چیست؟ ج)صله ارحام و پرداختن به امور شخصي در سفر مأموريتي اگر مستلزم ماندن اضافه در سفر بنام مأموريت نباشد و همچنين سبب لطمه خوردن به انجام مأموريت نشود نياز به مرخصي ندارد و نيز در استفاده از خودرو اگر استفاده شخصي محسوب نشود و بقدري جزئي باشد كه شرائط بيانگر اذن در اين مقدار به كاركنان است اشكال ندارد ولي استفاده بيشتر بايد با اذن كسي كه حق اذن دارد باشد.
س11) رفتن به مجالس ترحیم در وقت اداري با ماشين سازمانی چه حکمی دارد؟ ج) استفاده از امكانات وسايل نقيله بيت المال فقط در همان مواردي كه براي آن مقرر شده مجاز است مگر آنكه بااذن كسي كه از نظر شرعي و قانوني حق اذن دارد ، استفاده نمايد. (مستفاد از اجوبه، س 1956)
س12)استفاده از خودرو و موتورسيكلت سازمان جهت تمرين و آموزش رانندگي چه حكمي دارد؟ ج) خودرو و هر آنچه كه جزو اموال عمومي و بيت المال است بايد در همان جهتي كه براي آن تهيه شده است و قانونامقرر شده است استفاده شود، از اين رو تمرين رانندگي با خودروي بيت المال جايزنيست.
س13)استفاده از وسائل نقليه بيت المال در امور شخصي مثل مسافرت و رفت و آمد خانوادگي، از نظرشرعي چه حكمي دارد؟ ج) جايز نيست مديران و مسئولين و ساير كارمندان در هيچ يك از اموال دولتي تصرفات شخصي كنندمگر آنكه با اجازه قانوني نهاد مربوطه باشد. (اجوبه، س 1965)
س14)وسيلهاي كه از بيتالمال در اختيار ماست بدون اجازه در اختيار همكاران ديگر گذاشتن چه حكمي دارد؟ ج)درفرض سوال جایزنیست.
س15)آيا كارمندان مي توانند از خودروي سازمان، در صورت تأمين هزينه ي مصرفي آن مانند سوخت وغيره از پول خود ، استفاده شخصي نمايند؟ ج)استفاده شخصي از اموال بيت المال جايز نيست و موجب ضمان است، مگر آنكه با اذن مسئولي باشدكه ازنظرشرعی وقانونی چنين حقي دارد.
س16)كمك كردن به ديگران در مسير جادهها يا داخل شهر با خودروي سازمان مانند بكسل كردن، سوخت دادن و یارساندن آنها درمسیرراه چه حكمي دارد؟ ج)بستگی به ضوابط ومقررات مربوطه دارد، وچنانچه منع قانوني و سازماني داشته باشد ویابدون اجازه از مسئولين دارای اذن قانونی وشرعی باشد، جائز نيست.
س17) کمک رسانی به افرادی كه به دلائلی مانند بارش برف و باران در مسير مانده اند باخودرووسائل سازمانی، چه حکمی دارد؟ ج)اگر در معرض خطر باشند، نجات آنها بامراعات ضوابط ومقررات مربوطه،واجب است.
س18)آیا ازوسائل بیت المال می توان برای خانواده مسئولین مانند سرویس مدارس آنها استفاده نمود؟
ج) هر گونه تصرف و استفاده از امكانات سازمان و بيت المال تابع ضوابط و مقررات مربوطه است و تخلف از آن در حكم غصب و موجب ضمان است.
س19)استفاده از لوازم اصلى خودروهاى سازمانى فرسوده و خارج از رده و تعويض آنها با لوازم خودروى شخصى چه حكمى دارد؟ ج) تصرف در اموال دولتي بدون اذن قانوني جايز نيست؛ البته پس از دور ريختن و اعراض سازمان اشكالي ندارد.
س20) جريمهاي كه به علت تخلفات رانندگی صورت گرفته است، بعهده کیست؟ ج)اگر راننده مقصربوده است، جریمه بعهده وی است و پرداخت آن از بودجه سازمان جايز نيست. امااگر انجام تخلف به دستور مافوق باشد وارتکاب تخلف امری ضروری ، ارتكاب آن جايز و جريمه بر عهده سازمان است؛ ولي اگر ارتکاب تخلف ضروری نباشد ، از آنجائي كه هيچ مسئولي نمي تواند از كارمند تقاضاي انجام كاري خلاف قانون بنمايد و نظر مسئول در اين رابطه اثري ندارد،بنابراين ارتكاب تخلف جايز نيست و پرداخت آن بر عهده راننده مي باشد.
س21)استفاده از وسيله نقليه در مواردي كه کارکنان در محذور شديد اخلاقي قرار گرفته اند چه حكمي دارد؟ مثل اینکه مهمان به منزل میآيد و متوقع است به مقصد رسانده شود که عدم اقدام موجب تبعات نامطلوب واحیانا غیبت شود ویا اختلافاتی درپی داشته باشد؟
ج) بطورکلی استفاده از خودروي دولتي، برخلاف مقررات و بدون اجازه جايز نيست وبراي موارد اضطراري مانند فرض سوال،بايد از مقام مسئول اجازه گرفت و نسبت به كراية وسيلة نقليه بيتالمال نيز مطابق مقررات عمل نمود.
س22)استفاده شخصي كاركنان از ماشين آلات سازمان مانند لودر، بولدوزر، بيل مكانيكي جهت تسطيح زمين كشاورزي و يا پر كردن حياط منزل يا پي ريزي اسكلت ساختمان چه حكمي دارد؟
ج) آنچه جز اموال عمومي و بيت المال است بايد از آن در همان جهتي كه براي آن تهيه و قانونا مقررشده است استفاده شود، استفاده خصوصي و شخصي از اين گونه اموال جايز نيست.
س23)در مقر هاي سپاه سايه بانهایی براي خودروهاي سپاه ساخته شده تا زمستان و تابستان خودروها در آنجا باشند استفاده كردن خودروي شخصي از اين فضا ها چه حكمي دارد؟
ج)اگر مخصوص خودروهاي سازماني تهيه شده باشد، استفاده خصوصي جايز نيست.
من ضیعه الاقرب