مرزدار
گفتاری معنوی از محمدحسین منتظری شاتوری

    1)شبهه افکنیهای دشمنان.وَ اِنَّما سُمِّیَتِ الشُّبْهَةُ شُبْهَةً لاَِنَّها تُشْبِهُ الْحَقَّ» (خطبه 38)

إِنَّمَا بَدْءُ وُقُوعِ اَلْفِتَنِ: أَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ وَ أَحْكَامٌ تُبْتَدَعُ (خطبه50)

 فَلَوْ أَنَّ اَلْبَاطِلَ خَلَصَ مِنْ مِزَاجِ اَلْحَقِّ لَمْ يَخْفَ عَلَى اَلْمُرْتَادِينَ

وَ لَوْ أَنَّ اَلْحَقَّ خَلَصَ مِنْ لَبْسِ اَلْبَاطِلِ اِنْقَطَعَتْ عَنْهُ أَلْسُنُ اَلْمُعَانِدِينَ وَ لَكِنْ يُؤْخَذُ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ وَ مِنْ هَذَا ضِغْثٌ فَيُمْزَجَانِ فَهُنَالِكَ يَسْتَوْلِي اَلشَّيْطَانُ عَلَى أَوْلِيَائِهِ)(خ50)

ازجمله شبهات:القای معتقدنبودن مراجع عظام به اصل ولایت فقیه

عبارت زیرازمکتوبات مرحوم آیت الله خویی است که دراثبات اصل ولایت فقیه می فرماید:«در «توقيع شريف‏»آمده:«أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَی رُوَاةِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ ‏». در پيش آمدها، به راويان حديث ما (كساني كه گفتار ما را مي‏توانند گزارش دهند) رجوع كنيد، زيرا آنان حجت ما بر شمايند، و ما حجت‏خدائيم. يعني حجيت آنان به خدا منتهي مي‏گردد.                 و در روايت‏حفص آمده:«اجراي حدود با كساني است كه شايستگي نظر و فتوي و حكم را دارا باشند». اين گونه روايات به ضميمه دلائلي كه حق حكم نمودن را در دوران غيبت از آن فقها مي‏داند، به خوبي‏روشن مي‏سازد كه اقامه حدود و اجراي احكام انتظامي در عصر غيبت، حق و وظيفه فقهاء مي‏باشد. »(مباني تكملة المنهاج ج 1 ص 224 – 226. و التنقيح - اجتهاد و تقليد ص 419 – 25 ؛ انديشه سياسي آيت الله خويي)                                                               ونیزدرباره ولایت مطلقه فقیه می فرماید: « ولايت فقيه شامل همه آن ولايتهائي مي شودکه امام معصوم علیه السلام براي اداره جامعه بر جامعه داشته است ».

معظم له در كتاب منهاج الصالحين كه به عنوان آخرين اثر تأليفي در حدود يكسال و اندي پيش از رحلت ايشان به چاپ رسيد با صراحت از عنوان ولايت مطلقه فقيه استفاده نمودند.                                    ايشان در اين اثر با طرح بحث جهاد ابتدايي در عصر غيبت و ردّ ادله مشهور ـ كه قايل به عدم مشروعيت آن مي‌باشند ـ مطابق ديدگاه صاحب جواهر اذن فقيه جامع‌الشرايط را در مشروعيت ان شرط مي‌دانند .(منهاج الصالحین، ج 1، چاپ 28، ص 365 ـ 366.)

حضرت امام خمینی (قدس سره شریف) : « ...از آنچه ذکر کردیم این مطلب بدست می آید که [ در عصر غیبت] ولایت برای فقها از طرف ائمه معصومین علیهم السّلام قطعی و مسلّم است و آنها در جمیع اموری که برای ائمه به عنوان حاکم و سلطان دارا بودند دارای اختیار و ولایت می باشند. »     (کتاب البیع ج2 ص 489)

آسیب2):ولایتمداری تک بعدی          

كَمَالُ الدِّينِ وَلَايَتُنَا وَ الْبَرَاءَةُ مِنْ عَدُوِّنَا .بحارالأنوار ج : 27 ص : 58

هَلِ الدِّينُ إِلَّا الْحُبُّ وَ الْبُغْض‏ .( مستدرك‏الوسائل ج : 12 ص : 227  

الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ .پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله) : «لَو اَنَّ عَبْدَیْنِ تَحابّا فِى اللّهِ اَحَدُهُما بِالْمَشْرِقِ وَ الآخَرُ بِالْمَغْرِبِ لَجَمَعَ اللّهُ بَیْنَهُما یَوْمَ القِیامَةِ» (اصول کافى، جلد 2، صفحه 126.)                                         3)پس وپیش افتادن ازرهبری .«الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مَارِقٌ وَ الْمُتَأَخِّرُ عَنْهُمْ زَاهِقٌ وَ اللازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ» صلوات شعبانیه )

4)پايدارنبودن درولايت محوري

5- شکستن قداست رهبری

6)همراهی نکردن بارهبری:

1) دلبستگی و وابستگی ها : « ما زالَ الزُّبِیرَ رَجُلاً مِنّا اَهلَ البِیتِ حتّی نَشَأ اِبنُهُ المَشؤوُم عبدالله »  حکمت 453

 2)عدالت گریزی                                                                                   3) شخصیت محوری به جای حق محوری  

« اِنَّک لَمَلبوسُ عَلَیکَ اِنّ الحِقَّ وَالباطِلَ لا یُعرَفانِ بِاَقدارِ الرّجالِ، اِعرفِ الحقَّ تَعرِفُ اَهلَهُ وَاَعرِفِ الباطِلَ تَعرِفُ اَهلَهُ »

4- حرام خوارگي

5- لجاجت و تعصب هاي نابجا

6- تحزب و وابستگي هاي گروهي

7- خودباختگي و انفعال در برابر فرهنگ هاي بيگانه

8- عمليات و تهاجم فرهنگي دشمنان براي جدا كردن امت از رهبري

9- ولايت هاي دروغين و ساختگي

10- اجتهاد در برابر نص

11- حسادت نسبت به ولي امر

12- نفاق و درويي

13- عوام زدگی (مشغول شدن بر فرعیات و غفلت از اصول و مبانی)

 14- غرق شدن در شبهات و غفلت از آثار زیانبار دوری از ولایت

آثارولایت محوری:

1-راه يابي به خدامحوري

2-يگانه راه دستيابي به حقيقت اسلام

3- باب ورود به معارف قرآن

4-برون رفت از بحرانها ، فتنه ها و شبهات(مثل اهلبيتي  كمثل سفينه النوح...

5- وحدت حقيقي و انسجام مسلمانان الُ مُحَمَدِهُمْ حَبْلُ الله

6- ناكام سازنده دشمنان

7- پويايي و حيات جامعه اسلامي(الله ولي الذين..

8- قبولي اعمال  

+نوشته شده در جمعه سی ام مرداد ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

1)الهی ومعنوی ماندن انقلاب ونظام ولایی

انقلاب اسلامی تا وقتی در خط اسلام ناب حرکت کند و ملت با روحیة دفاع از اسلام و ارزش‌های اسلامی ...

وَاحْذَرُوا مَا نَزَلَ بِالأُمَمِ قَبْلَكُمْ مِنَ الْمَثُلاتِ بِسُوءِ الأَفْعَالِ ...فَالْزَمُوا كُلَّ أَمْرٍ لَزِمَتِ الْعِزَّةُ بِهِ شَأْنَهُمْ، وَزَاحَتِ الأَعْدَاءُ لَهُ عَنْهُمْ وَمُدَّتِ الْعَافِيَةُ بِهِ عَلَيْهِمْ وَ انْقَادَتِ النِّعْمَةُ لَهُ مَعَهُمْ وَوَصَلَتِ الْكَرَامَةُ عَلَيْهِ حَبْلَهُمْ، مِنَ الاِجْتِنَابِ لِلْفُرْقَةِ وَاللُّزُومِ لِلأُلْفَةِ وَالتَّحَاضِّ عَلَيْهَا وَالتَّوَاصِي بِهَا، وَاجْتَنِبُوا كُلَّ أَمْرٍ كَسَرَ فِقْرَتَهُمْ وَأَوْهَنَ مُنَّتَهُمْ مِنْ تَضَاغُنِ الْقُلُوبِ وَتَشَاحُنِ الصُّدُورِ وَتَدَابُرِ النُّفُوسِ وَتَخَاذُلِ الأَيْدِي؛(خ192 )

2) مردمی بودن مدیران ومسوولان

1/2)فروتنی در برابر مردم

«إِنَّ مِنْ أَسْخَفِ حَالاَتِ الْوُلاَةِ عِنْدَ صَالِحِ النَّاسِ أَنْ يُظَنَّ بِهِمْ حُبُّ الْفَخْرِ وَ يُوضَعَ أَمْرُهُمْ عَلَي الْكِبْرِ»(خ216)

2/2)پرهیز از امتیازطلبی.                                                        «وَ اِيّاكَ وَ الاِْسْتِئْثارَ بِمَا النّاسُ فيهِ اُسْوَةٌ.»(نامه 53)

3/2)شرکت در سختیهای مردم                                         َ«أَقْنَعُ مِنْ نَفْسِي بِأَنْ يُقَالَ هَذَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ لَا أُشَارِكُهُمْ فِي مَكَارِهِ الدَّهْرِ أَوْ أَكُونَ أُسْوَةً لَهُمْ فِي جُشُوبَةِ الْعَيْشِ »(نامه 45)                                                     4/2)اهتمام به فقرزدایی .لَوْلاَ حُضُورُ الْحَاضِرِ وَقِیامُ الْحُجَّةِ بِوُجُودِ النَّاصِرِ وَمَا أَخَذَ اللهُ عَلَی العُلَمَاءِ أَلاَّ یقَارُّواعَلَی کظَّةِ ظَالِمٍ، وَلا سَغَبِ مَظْلُومٍ، لاَلقَیتُ حبل‌ها عَلَی غَارِبِهَا وَلَسَقَیتُ آخِرَهَا بِکأْسِ أَوَّلِها، وَلاَلفَیتُمْ دُنْیاکمْ هذِهِ أَزْهَدَ عِنْدِی مِنْ عَفْطَةِ عَنْزٍ.»(خطبه3)

5/2)صداقت و صراحت                                                  «ذِمَّتِي بِمَا أَقُولُ رَهِينَةٌ وَ أَنَا بِهِ زَعِيمٌ »(خ16)                             «وَ اَللَّهِ مَا كَتَمْتُ وَشْمَةً وَ لاَ كَذَبْتُ كِذْبَةً »(خ16)                      و در دو جای نهج البلاغه از جمله وظایف حاکم «وَ ﻟْﻴَﺼْﺪُقْ رَاﺋِﺪٌ أَﻫْﻠَﻪُ.»(خ108وخ154)

6/2)ساده زیستی

خَرَجَ مِنَ اَلدُّنْیَا خَمِیصاً وَ وَرَدَ اَلْآخِرَةَ سَلِیماً لَمْ یَضَعْ حَجَراً عَلَى حَجَرٍ حَتَّى مَضَى لِسَبِیلِهِ وَ أَجَابَ دَاعِیَ رَبِّهِ ...                                   وَ اَللَّهِ لَقَدْ رَقَّعْتُ مِدْرَعَتِی هَذِهِ حَتَّى اِسْتَحْیَیْتُ مِنْ رَاقِعِهَا وَ لَقَدْ قَالَ لِی قَائِلٌ أَ لاَ تَنْبِذُهَا عَنْکَ فَقُلْتُ اُغْرُبْ عَنِّی فَعِنْدَ اَلصَّبَاحِ یَحْمَدُ اَلْقَوْمُ اَلسُّرَى (خ160)

3)درستکار بودن کارگزاران

3/1)استخدام وسیله مشروع برای نیل به اهداف

«مَا خَيْرُ خَيْرٍ لاَ يُنَالُ إِلاَّ بِشَرٍّ»(نامه31)

«مَا ظَفِرَ مَنْ ظَفِرَ الْإِثْمُ بِهِ وَ الْغَالِبُ بِالشَّرِّ مَغْلُوبٌ ». (حکمت 327)

 3/2-انجام کاری که دنباش انکارویاعذرخواهی نباشد                «وَ احْذَرْ کُلَّ عَمَلٍ إِذَا سُئِلَ عَنْهُ صَاحِبُهُ أَنْکَرَهُ أَوْ اعْتَذَرَ مِنْهُ»(نامه69)

3/3)پرهیز از انجام کارهای شرم آور
« وَاحْذَرْ کُلَّ عَمَلٍ یُعْمَلُ بِهِ فِی السِّرِّ، وَیُسْتَحَی مِنْهُ فِی الْعَلاَنِیَةِ»
4/3)پرهیز از اقدامات ناخوشاینددیگران«وَ احْذَرْ کُلَّ عَمَلٍ یَرْضَاهُ صَاحِبُهُ لِنَفْسِهِ وَ [یَکْرَهُهُ‏] یُکْرَهُ لِعَامَّةِ الْمُسْلِمِینَ.»   5/3)دوری از ریاکاری و ظاهرسازی                               

      «اعْمَلُوا فِي غَيْرِ رِيَاءٍ وَ لَا سُمْعَةٍ »(خ23)

6/3)پرهیز از مکر و نیرنگ«وَ لَقَدْ أَصْبَحْنَا فِی زَمَانٍ قَدِ اِتَّخَذَ أَکْثَرُ أَهْلِهِ اَلْغَدْرَ کَیْساً وَ نَسَبَهُمْ أَهْلُ اَلْجَهْلِ فِیهِ إِلَى حُسْنِ اَلْحِیلَةِ مَا لَهُمْ قَاتَلَهُمُ اَللَّهُ قَدْ یَرَى اَلْحُوَّلُ اَلْقُلَّبُ وَجْهَ اَلْحِیلَةِ (خ41)

+نوشته شده در جمعه سی ام مرداد ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

ولایتمداری واقعی مستلزم پای بندی به الزامات آن است والزامات ولایت محوری عبارتنداز:

الف: الزامات شناختی

   ب:الزامات محبتي ؛ امیرمومنان علیه السلام: لا یَجتَمِعُ حُبَّنَا وَ حَبُّ عَدُوِّنَا فِی جَوفِ اِنسانٍ  اِنَّ اللهَ لَم یَجعَل لِرَجُلٍ قَلبَینِ فِی جَوفِه

ج)الزامات رفتاری:ملازمت با ولايت؛پايداري درولايت محوري؛حفظ قداست رهبري؛نصرت  وياري رساني؛دفاع ازولايت؛اعلام انزجارازدشمنان؛خيرخواهي براي رهبري ؛تلاش براي گسترش ولايت محوري

2- ظلم و بى عدالتى .ممکن است بی عدالتی در شش بُعد مطرح شود:
- در قانونگذارى . 
- در حكم و قضاوت .
- در كيفر و پاداش .
- در تقسيم امكانات كشور و حقوق و مزاياى افراد جامعه .
- در اخذ ماليات .
- در چينش افراد كارگزار براساس كارايى و مديريت.

1- «وَمَا كُنَّا مُهْلِكِي الْقُرَى إِلَّا وَأَهْلُهَا ظَالِمُونَ »( قصص ، 59.)
2- وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلنَا إِبْرَاهِيم بِالْبُشْرَى قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْل هَذِهِ الْقَرْيَة إِنَّ أَهْلهَا كَانُوا ظَالِمِينَ»31 عنكبوت)

3-تفرقه و اختلاف«وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَكُنتُمْ عَلَىَ شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَكُم مِّنْهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ »(انفال ، 28)

«وَ الْزَمُوا السَّوَادَ الْأَعْظَمَ فَإِنَّ يَدَ اللَّهِ عَلَى مَعَ الْجَمَاعَةِ وَ إِيَّاكُمْ وَ الْفُرْقَةَ فَإِنَّ الشَّاذَّ مِنَ النَّاسِ لِلشَّيْطَانِ كَمَا أَنَّ الشَّاذَّ مِنَ الْغَنَمِ لِلذِّئْبِ‏ أَلَا مَنْ دَعَا إِلَى هَذَا الشِّعَارِ فَاقْتُلُوهُ وَ لَوْ كَانَ تَحْتَ عِمَامَتِي» (نهج البلاغه، خطبه 127،فراز8) 

4- استبداد راى.«وَمَنِ اسْتَبَدَّ بِرَأْيِهِ هَلَكَ، وَمَنْ شَاوَرَ الرِّجَالَ شَارَكَهَا فِي عُقُولِهَا(نهج البلاغه،حکمت 161)

5 - برخورد ناشايسته
6)غفلت از خدا .«مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَهً ضَنْکاً» (سوره طه/124)

دگرعوامل ناپایداری:

7)نفوذوحاکمیت کارگزاران ناشایست،منافقین وفرصت طلبان

8)تضعیف باورها وارزش های دینی وتشکیک درمشروعیت وحقانیت نظام ولایی

9)عدم توجه به عبرت ها وعدم عذرخواهی وجبران ضعف ها واشتباهات

+نوشته شده در جمعه سی ام مرداد ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

1-نادیده گرفتن نقش وفرامین  وجایگاه ولایت ورهبری.                                                              امیرمومنان علیه السلام دربیانی عامل تزلزل حکومت خودرااین گونه بیان می فرمایدکه:«وَ إِنِّي وَ اللَّهِ لَأَظُنُّ أَنَّ هَؤُلَاءِ الْقَوْمَ سَيُدَالُونَ مِنْكُمْ بِاجْتِمَاعِهِمْ عَلَى بَاطِلِهِمْ وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ وَ بِمَعْصِيَتِكُمْ إِمَامَكُمْ فِي الْحَقِّ وَ طَاعَتِهِمْ إِمَامَهُمْ فِي الْبَاطِلِ وَ بِأَدَائِهِمُ الْأَمَانَةَ إِلَى صَاحِبِهِمْ وَ خِيَانَتِكُمْ وَ بِصَلَاحِهِمْ فِي بِلَادِهِمْ وَ فَسَادِكُمْ »(نهج البلاغه خطبه 25.)                      

جایگاه رهبری:  «مَکانُ القیّمِ مِنَ الاَمرِ، مَکانُ النِّظامِ مِنَ الخَرزِ یَجمَعُهُ و یَضُمُّهُ فَاِذا اِنقَطَعَ النِّظامُ تَفَرَّقُ الخَرزُ وَ ذَهَبَ ثُمَّ لَم یَجتَمِع بِحذا فیره اَبَداً»(نهج البلاغه، خطبه 146)                                                                                                                                                     امام هشتم (عليه السلام) :«إنّ الإمامَةَ زِمامُ الدِّينِ( مركز اداره امور دين)وَنِظامُ الْمُسْلِمينَ (مايه نظم جامعه اسلامى )وَصَلاحُ الدُّنْيا (صلاح دنيا )وَعِزُّالْمُؤْمِنينَ». (و عزت مؤمنان )(كافى، ج1، كتاب الحجة، ص 200)                                                                                                                              امام باقرعلیه السلام: «بُنِىَ الاِسْلامُ عَلى خَمْسَةِ اَشْیاء، عَلَى الصَّلَوةِ وَ الزَّکاةِ وَ الْحَجِّ وَ الصَّومِ وَالْوِلایَةِ، قالَ زُرارَةُ: فَقُلْتُ: وَاَىُّ شَىْء مِنْ ذلِکَ اَفْضَلُ؟ فَقالَ: اَلْوِلایَةُ اَفْضَلُ لاَِنَّها مِفْتاحُهُنَّ  وَ الْوالى هُوَ الدَّلیلُ عَلَیْهِنَّ»(بحار/66/ صفحه 238، حدیث 10.)                                                                                                                                                 نافرمانی = اختلافات.نتيجه = فنا و نابودى «وَأَطِيعُواْ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَلاَ تَنَازَعُواْ فَتَفْشَلُواْ وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُواْ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ » (انفال آيه 46.)

گواه وشاهد:گذشته تاریخ.همراه نبودن امت باامام = تزلزل جامعه  وناپایداری نظام. نمونه بارز؛عصرائمه اطهار علیهم السلام

چرادر طول عصرنبوت  وامامت جز نظام ولايي شكل نگرفت.

ودرعصرغيبت ،جزدرزمان حضرت امام ... از منابع وآموزه هاي ديني استفاده می شود:  نظام ولایی جز با پذیرش، مشارکت، تلاش مردمی  شکل نمی گیرد . و نظام ورهبري نظام ،وقتی کارآمدی دارند که رهبر مطاع باشد ومردم مطيع والاّ: لا رَأْیَ لِمَنْ لا یُطاع »                                                                                            وآنچه سبب شکل نگرفتن نظام ولایی  در عصر ائمه علیهم السّلام  و تداوم نیافتن آن .درعصرامیرمومنان شد، عدم همراهی امّت بر محور امام بود

+نوشته شده در جمعه سی ام مرداد ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

1- اولياي الهي، واسطه فيض رحمت الهي

واسطه‌ي فيض. اين سيم برق را مي‌گيرد، به ما مي‌دهد. به لامپ مي‌دهد.«بِكُمْ فَتَحَ اللَّه‏ وَ بِكُمْ يَخْتِم‏» خلاصه انرژي هسته‌اي هستي اولياي خدا هستند. نفسشان، وجودشان، حتي آنهايي كه بويي از ولايت به مشامشان خورده تصرّف مي‌كنند.

مرحوم آيت الله مدرس بود. به رضاشاه مي‌گويد كه: هركجا بميرم، قبر من زيارتگاه مي‌شود. تو هركجا بميري! نه آب خواهد بود و نه آبادي!

آيت الله اشرفي، بعد از اينكه آيت الله مدني، آيت الله دستغيب، آيت الله صدوقي شهيد شد، فرمود: شهيد چهارم من هستم. اين را از كجا مي‌گفت؟ اينها خبرهايي دارند، اين روحشان امواجي را مي‌گيرد كه ما نمي‌گيرد.

امامان، واسطه‌ي فيض هستند. «بِكُمْ فَتَحَ اللَّه‏ وَ بِكُمْ يَخْتِم» حتي امام به علي‌بن مهزيار نامه مي‌نويسد: تو در اهواز باش، توسط شما خدا بلا را از منطقه‌ي خوزستان دور مي‌كند. اين حرف در قرآن هم آمده است.

2- وجود اولياي الهي، مانع نزول قهر الهي

وقتي خدا به فرشته‌ها گفت: برويد شهر لوط را زير و رو كنيد، براي غلط‌هايي كه مي‌كنند. فرشته‌ها گفتند:... «إِنَّ فيها لُوطا» (عنكبوت/32) در اين شهري كه مي‌گويي: زير و رو كنيم حضرت لوط است. مگر مي‌شود يكجايي كه يك پيغمبر هست من زير و رو كنم؟ يعني جايي كه ولي خدا هست آنجا بيمه است. خدا فرمود: «نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فيها» (عنكبوت/32) ما مي‌دانيم او است. به او مي‌گوييم: برو، وقتي رفت زير و رو كنيد.

اولياي خدا واسطه‌ي فيض هستند. ... آن نخ به آن اسكناس ارزش مي‌دهد. نخ را برداري كاغذ مي‌شود. آن نخ هستي، امامت است.

3- پيروي از اهل بيت(عليهم‌السلام)، مايه نجات اهل ايمان

فرمود: يهودي‌ها هفتاد و يك فرقه شدند. مسيحي‌ها هفتاد و دو فرقه مي‌شوند. مسلمان‌ها هفتاد و سه فرقه مي‌شوند. بعد فرمود: «فِرْقَةٌ نَاجِيَة» (بحار الانوار/ج30/ص335) تنها يكي از اين فرقه‌ها نجات پيدا مي‌كند.

مي‌گوييم: يا رسول الله! ... «مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي كَمَثَلِ سَفِينَةِ نُوح‏» (بحار الانوار/ج23/ص123) مثل اهل بيت من مثل كشتي نوح است. «مَنْ رَكِبَهَا» هركس سوار شود،  «نَجَا» نجات پيدا مي‌كنند. آنهايي كه در خط اهل بيت هستند اهل نجات هستند.

4- اولياي الهي، اسوه و الگوي اهل ايمان

الگو بودن، در تعليم و تربيت يك الگو مي‌خواهيم. مثل چه كسي باشيم؟ «لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَة»

«ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمنوا...» (تحريم/11) « «امْرَأَتَ فِرْعَوْن‏»

بچه‌ي كوچولوي امام حسين اسير شده است. او را كوفه‌ي و شام بردند. به اين بچه گفتند: چطوري؟ گفت: «الْحَمْدُ لِلَّهِ عَدَدَ الرَّمْلِ وَ الْحَصَى‏» (بحار الانوار/ج45/ص110) به عدد دانه‌هاي شن الحمدلله! آخر يك بچه‌ي كوچولو با چشم‌هايش ديد پدرش را كشتند، خيمه‌هايش را آتش زدند. اين همه سختي ديده، اين كوچولو نمي‌گويد: الحمدلله!

5- ايستادگي در برابر طاغوت‌ها، سيره امامان معصوم

يك روز منصور دوانقي گفت: اين امام صادق مثل استخوان در گلوي من است. نه مي‌توانم او را فرو برم. نه مي‌توانم تحملش كنم. تمام امامان ما شهيد شدند يعني چه؟ يعني همه آنها استخوان در گلوي طاغوت بودند. يك امام به مرگ خدايي نرفت. پيداست همه پرچم‌دار مبارزه بودند.

6- امامان معصوم، حافظ حدود و قوانين الهي

حافظ حدود، اين كشاورزهايي كه آبياري مي‌كنند با بيل عقب آب مي‌روند. چون اگر عقبش نباشي يك خرده از اين طرف مي‌رود، يك خرده از آن طرف مي‌رود. چيزي به مزرعه نمي‌رسد. روايت داريم «إِنْ زَادَ الْمُؤْمِنُونَ شَيْئاً رَدَّهُم‏» (كافي/ج1/ص178) امام مي‌خواهيم كه اگر يك خرده زيادي رفتند اينها را برگرداند. «وَ إِنْ نَقَصُوا شَيْئاً أَتَمَّهُ لَهُم‏» اگر كمش گذاشتند، يعني بايد مواظب باشد. اين «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ» راه اعتدال! ما همه از اعتدال بيرون مي‌رويم. خوشمان مي‌آيد،

يك كسي همه‌ي لباس‌هايش سبز بود، ريش‌هايش را هم سبز كرد. گفتند: ديگر چرا ريشت را سبز كردي؟ گفت: من مي‌خواهم يك ضرب چهارده معصوم شوم. ما يا افراط هستيم، يا تفريط. با يك كسي رفيق مي‌شويم، پاركمان، حمام‌مان، سينمايمان، كشتي‌مان، نمي‌دانم هرجا مي‌رويم اصلاً ديگر نمي‌توانيم از هم جدا شويم. يكوقت هم كه قهر مي‌كنيم، اصلاً شش ماه است يك تلفن به او نزديم. افراط و تفريط!

يك محوري مي‌خواهيم خط‌كش مي‌خواهيم. كه بگويد: اينجا كوتاه است.

استاندارد چيز خوبي است. منتهي ما استاندارد را براي رب گوجه گذاشتيم. اين مخ ما استاندارد ندارد. كه چه حرفي وارد شود و چه حرفي وارد نشود.

7- امامان معصوم، ميزان و حجّت خدا بر مردم

آمد گفت: آقا من راهم دور است. نمي‌توانم دسترسي به شما پيدا كنم. ما شما امامان را كجا پيدا كنيم؟ امام فرمود: «عليك بزكريا بن آدم» زكريا بن آدم از علماي قم بود. فرمود: «اِنَّه الْمَأْمُونِ عَلَى الدِّينِ وَ الدُّنْيَا» (وسايل الشيعه/ج27/ص146) در دين و دنيا امين ما است. دينتان را از او بگيريد.

در زيارت اميرالمؤمنين اين جمله است. «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيزَان‏» (بحار الانوار/ج97/ص373) يعني ميزان تو هستي.

8- پاسخ گويي به سؤالات ديني مردم

«فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْر» (نحل/43) نقش امام نقش پاسخگويي به سؤالات مردم است.

9- معرفت، مودّت و اطاعت امامان معصوم

براي معرفت زيارت جامعه لازم است كه امام چه كسي است؟ «إِنْ ذُكِرَ الْخَيْرُ كُنْتُمْ أَوَّلَهُ وَ أَصْلَهُ وَ فَرْعَهُ وَ مَعْدِنَهُ وَ مَأْوَاه‏» (بحار الانوار/ج99/ص131) هرجا خير است، اصلش، فرعش، معدنش، منتهايش، اولش و آخرش، ريشه‌اش در شما است. بعد از معرفت مودّت است. دوستشان داشته باشيم. بعد از مودّت اطاعت است. اطاعت است.

معرفت كه بالا رفت، بچه‌ي سيزده ساله هم حرف‌هاي بزرگ مي‌زند.

7- رهبران الهي، پيشگامان سعادت مردم

امام رضا دو نفر آمده بودند. فرمود: «شرقا أو غربا» (رجال الكشي/ص209) به اين دو نفر گفت. به شرق برويد، به غرب برويد،  «لن تجدا علما صحيحا إلا شيئا خرج من عندنا أهل البيت» (رجال الكشي/ص209) علم صحيح پيدا نمي‌كنيد مگر نزد ما اهل بيت. چون علم ما اهل بيت از خداست. ديگران علمشان تجربي است. تجربه‌ها هم كه بعد از چند سالي معلوم مي‌شود كه آنطور كه بايد جواب بدهد، جواب نداده است. قانون اساسي آمريكا 25 بار تا به حال اصلاح شده است. يكي از كشورهايي كه ما مي‌گوييم: كشور‌هاي اروپايي مترقّي است 119 بار تا به حال قانون اساسي‌اش عوض شده است. 119 بار خودشان پشيمان شده‌اند. آنوقت اين آقا مي‌خواهد دنبال كسي برود كه 119 بار پشيمان شده باشد. ما نياز به امام معصوم داريم. و در زمان غيبت نياز داريم كه دستمان را در دست كسي بگذاريم كه لااقل به امام معصوم چند قدم نزديك‌تر از بقيه است. دنبال معصوم نگرديد. يك كسي كه يك شباهتي به امام معصوم داشته باشد. بس است.

+نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

قرآن براي اهل بيت پيامبر (ص) خصوصياتي را بيان مي دارد كه بيانگر جايگاه معنوي ايشان است.
ازجمله:1) اخلاص. ( انسان/8 و 9 ) انمانطعمکم لوجه الله

2) قرب و منزلت آنان در پيشگاه الهي ؛درجریان  مباهله از چنان منزلتی برخوردار ند كه مي توان به سوگند به مقام ايشان به مباهله مخالفان رفت و بر دشمنان پيروز شد. ( آل عمران آيه 47) 3)مقام امامت كه در آياتي از قرآن بدان پرداخته شده است كه از مهم ترين اين آيات مي توان به آيه 55 سوره مائده اشاره كرد.

4- طهارت: «إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا1. آيه مودّت:

خداوند متعال مى فرمايد: «قُل لاَّ أَسْـَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى; [16] به مردم بگو! براى تبليغ و رسالت، پاداش از شما نمى خواهم; مگر مودت و دوستى خويشانم».
صحيح مسلم و صحيح بخارى و مسند احمد بن حنبل و تفسير ثعلبى همگى از ابن عباس نقل كرده اند كه وقتى اين آيه نازل شده مسلمانان از پيامبر سؤال كردند; اقرباى شما چه كسانى هستند؟ پيامبر فرمود: آنها على و فاطمه و دو فرزندانشان (حسن و حسين) هستند. 

5) آيه كلمات: «فَتَلَقَّى ءَادَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَـت فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ; (بقره، آيه 37.)            جلال الدين سيوطى در تفسير «الدر المنثور» در ذيل همين آيه از ابن عباس روايت كرده كه گفت از رسول خدا درباره كلمات كه حضرت آدم از خداوند دريافت كرد و موجب پذيرش توبه شد سؤال كردم، پيامبر فرمود: «حضرت آدم به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين از خداوند طلب بخشش كرد و خداوند هم پذيرفت.»  (تفسير الدر المنثور، ج 1)

بررسی مصداق اهل‌بیت(ع) در نهج البلاغه (2)

1) گستره اصطلاح اهل‌بیت در نهج‌البلاغه

ترکیب «اهل‌بیت» دوازده بار در نهج‌البلاغه به کار رفته :

وَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ| إِذَا احْمَرَّ الْبَأْسُ وَ أَحْجَمَ النَّاسُ قَدَّمَ أَهْلَ بَیْتِهِ، فَوَقَى بِهِمْ أَصْحَابَهُ حَرَّ السُّیُوفِ وَ الْأَسِنَّةِ، فَقُتِلَ عُبَیْدَةُ بْنُ الْحَارِثِ یَوْمَ بَدْرٍ وَ قُتِلَ حَمْزَةُ یَوْمَ أُحُدٍ وَ قُتِلَ جَعْفَرٌ یَوْمَ مُؤْتَة. (ن 9)

2) قرار گرفتن جایگاه معرفت اهل‌بیت(ع)  در کنار معرفت خدا و پیامبر(ص)

فَإِنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْكُمْ عَلَى فِرَاشِهِ وَ هُوَ عَلَى مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ وَ حَقِّ رَسُولِهِ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ، مَاتَ شَهِیداً وَ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ‏ وَ اسْتَوْجَبَ ثَوَابَ مَا نَوَى مِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ وَ قَامَتِ النِّیَّةُ مَقَامَ إِصْلَاتِهِ لِسَیْفِهِ فَإِنَّ لِكُلِّ شَیْ‏ءٍ مُدَّةً وَ أَجَلًا. (خ190)

2. برخورداری از مقام امامت

فَوَاللَّهِ مَا كَانَ یُلْقَى فِی رُوعِی وَ لَایَخْطُرُ بِبَالِی أَنَّ الْعَرَبَ تُزْعِجُ هَذَا الْأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ| عَنْ أَهْلِ بَیْتِهِ وَ لَا أَنَّهُمْ مُنَحُّوهُ عَنِّی مِنْ بَعْدِهِ. (ن 62)

به خدا سوگند هرگز فكر نمى‏كردم و به خاطرم خطور نمى‏كرد كه عرب بعد از پیامبر، امر امامت و رهبرى را از اهل بیت او بگردانند (و در جاى دیگر قرار دهند و باور نمى‏كردم) و آنها آن را از من دور سازند.

3) مدافعان حقیقی حریم ولایت

فَنَظَرْتُ فَإِذَا لَیْسَ لِی مُعِینٌ إِلَّا أَهْلُ‌بَیْتِی، فَضَنِنْتُ بِهِمْ عَنِ الْمَوْتِ وَ أَغْضَیْتُ عَلَى الْقَذَى وَ شَرِبْتُ عَلَى الشَّجَا وَ صَبَرْتُ عَلَى أَخْذِ الْكَظَمِ وَ عَلَى أَمَرَّ مِنْ طَعْمِ الْعَلْقَمِ. (خ26)

و در خطبه‌ای دیگر می‌فرماید:

فَنَظَرْتُ فَإِذَا لَیْسَ لِی رَافِدٌ وَ لَا ذَابٌّ وَ لَا مُسَاعِدٌ إِلَّا أَهْلَ‌بَیْتِی. (خ217)

من در امر خود نظر کردم، نه یاورى دیدم و نه مدافع و همكارى؛ مگر اهل‌بیتم.

4. دروازه‌های علم و دانش

وَ عِنْدَنَا أَهْلَ الْبَیْتِ أَبْوَابُ الْحِكَمِ وَ ضِیَاءُ الْأَمْرِ. (خ120)

درهاى دانش و روشنایى امور، نزد ما اهل‌بیت است.

5. دوری از فتنه‌گری

اهل بیت(ع)  از هرگونه لغزش و ورود در فتنه‌ها به دورند. امام علی(ع)  می‌فرماید:

نَحْنُ أَهْلَ الْبَیْتِ مِنْهَا بِمَنْجَاةٍ وَ لَسْنَا فِیهَا بِدُعَاةٍ. (خ93)

و ما اهل بیت از گناه آن فتنه‏ها به دوریم نمی‌توانیم از دعوت كنندگان باشیم.

6)معیار سنجش اعمال

انْظُرُوا أَهْلَ بَیْتِ نَبِیِّكُمْ فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ وَ اتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ فَلَنْ یُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى وَ لَنْ یُعِیدُوكُمْ فِی رَدًى، فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا وَ إِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا وَ لَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا وَ لَاتَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا. (خ97)

7)غیرقابل مقایسه

لَا یُقَاسُ بِآلِ مُحَمَّدٍ| مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ أَحَدٌ وَ لَا یُسَوَّى بِهِمْ مَنْ جَرَتْ نِعْمَتُهُمْ عَلَیْهِ أَبَدا،ً هُمْ أَسَاسُ الدِّینِ وَ عِمَادُ الْیَقِینِ، إِلَیْهِمْ یَفِی‏ءُ الْغَالِی وَ بِهِمْ یُلْحَقُ التَّالِی وَ لَهُمْ خَصَائِصُ حَقِّ الْوِلَایَةِ وَ فِیهِمُ الْوَصِیَّةُ وَ الْوِرَاثَةُ، الْآنَ إِذْ رَجَعَ الْحَقُّ إِلَى أَهْلِهِ وَ نُقِلَ إِلَى مُنْتَقَلِهِ. (همان: 47، خ2)

 

+نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

1) علی(ع) پرورش یافته مکتب پیامبر اکرم(ص):

الف: دوران طفولیت «و قد علمتم موضعی ...»(خطبه 192 /115)

ب : دوران نوجوانی امام(ع) «لقد کنت اتبعه اتباع الفصیل...»(همان)

ج - امام(ع) هنگام بعثت پیامبر اکرم(ص) حدود ده سالگی ...

«لقد کان(ص) یجاور فی کل سنة بحراء فاراه»(همان)

2) ایمان امام (ع)

«والله لانا اول من صدقه.»   (خطبه  37 /4و خ71/3)

ایمان توام با یقین.«انی لعلی یقین من ربی ...»    (خطبه 22./6)

و «ما شککت فی الحق مذ اریته.»    (خطبه 4/4)

3) امام(ع) معیار هدایت و راه نجات است

«انما مثلی بینکم کمثل السراج فی الظلمة، ...»   (خطبه 187/7)

«لا ضللت و لا ضل بی.»(حکمت 185.)

4) امام(ع) مطیع خدا و رسول اکرم(ص)

«انی لم ارد علی الله و لا علی رسوله ساعة قط...»(خطبه 197/1)

5) موقعیت علمی امام (ع)

گستره علم امام (ع) «ایها الناس، سلونی... ».خطبه 189.

ونیزفرمود: «فو الذی نفسی بیده لاتسالونی عن شیی ء...»خطبه 93.

ابن ابی الحدید: «اجمع الناس کلهم علی انه لم یقل احد من الصحابة و لا احد من العلماء (سلونی) غیر علی بن ابیطالب.» شرح نهج البلاغه ، 7 / 46 )وهرکس غیرعلی سلونی گفت رسواشد:

 ابن جوزی بالای منبر گفت : « سلونی قبل ان تفقدونی » ؛ پس زنی ( که باطناً شیعه بوده ) از جا برخاست و گفت : آیا این که در یک شب علی برای غسل سلمان به مدائن رفت و مراجعت کرد صحیح است؟ ابن جوزی گفت: آری . آن زن گفت: اینکه عثمان سه روز بدنش در مزبله افتاده بود و علی هم حاضر بود صحیح است؟ گفت : بلی. پس زن گفت: باید علی بر حق باشد و عثمان بر باطل یا به عکس؟ ابن جوزی گفت: ای زن اگر تو بدون اجازه شوهرت از خانه بیرون شده ای خدا تو را لعنت کند و اگر با اجازه شوهرت آمده ای خدا شوهرت را لعنت کند. زن گفت: آیا عایشه که به جنگ علی رفت با اجازه پیغمبر رفت یا بی اجازه ؟ پس ابن جوزی سکوت کرد و از منبر به زیر آمد.بحار الانوار ج 29، ص 647 – 648

مجلسى رضوان الله عليه از «امالى‏» صدوق با سند خود از اصبغ بن نباته روايت مى‏كند كه:

عَنِ ابْنِ نُبَاتَةَ ، قَالَ : بَيْنَا أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ( عليه السَّلام ) يَخْطُبُ النَّاسَ ، وَ هُوَ يَقُولُ : " سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِي ، فَوَ اللَّهِ لَا تَسْأَلُونِّي عَنْ شَيْ‏ءٍ مَضَى ، وَ لَا عَنْ شَيْ‏ءٍ يَكُونُ إِلَّا نَبَّأْتُكُمْ بِهِ.
فَقَامَ إِلَيْهِ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ ، فَقَالَ : يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ ، أَخْبِرْنِي كَمْ فِي رَأْسِي وَ لِحْيَتِي مِنْ شَعْرَةٍ ؟!
فَقَالَ لَهُ : « أَمَا وَ اللَّهِ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ مَسْأَلَةٍ حَدَّثَنِي خَلِيلِي رَسُولُ اللَّهِ ( صلى الله عليه و آله ) أَنَّكَ سَتَسْأَلُنِي عَنْهَا ، وَ مَا فِي رَأْسِكَ وَ لِحْيَتِكَ مِنْ شَعْرَةٍ إِلَّا وَ فِي أَصْلِهَا شَيْطَانٌ جَالِسٌ ، وَ إِنَّ فِي بَيْتِكَ لَسَخْلًا يَقْتُلُ الْحُسَيْنَ ابْنِي  ـ وَ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ يَوْمَئِذٍ يَدْرُجُ  بَيْنَ يَدَيْهِ »

 امام(ع) عامل به علم بود: «ایها الناس انی والله ما احثکم علی طاعة الا...»خطبه 175.

علیرغم این گستره بی نهایت علمی، عواملی مانع کسب فیض از محضر امام(ع) شد از جمله:

1- نبود افراد شایسته.

امام(ع) خطاب به کمیل بن زیاد: «ها ان هاهنا لعلما جما ..» حکمت 147.

2- نبود ظرفیت مناسب در افراد نهج البلاغه، امام(ع): «والله لو شئت ان اخبر کل رجل منکم...»خطبه 175.

6) امام(ع) شریک غم و همراه سختی های مردم

«ا اقنع من نفسی بان یقال هذا امیرالمؤمنین؟ ..»نامه 45.

7) امام و ساده زیستی .«الا و ان امامکم قد اکتفی ...»همان

8) سیاست امام(ع) «اتامرونی ان اطلب...»خطبه 126.

امام (ع) خود نیز نسبت به سیاست معاویه می فرماید:

«والله ما معاویة بادهی منی، ...»خطبه 200.

ابن ابی الحدید می گوید: «کان علی لایستعمل فی حربه الا ما وافق الکتاب والسنة و کان (معاویة) یستعمل خلاف الکتاب والسنة و یستعمل جمیع المکاید حلالها و حرامها.» شرح ، 10 / 212 - 222.

9) شجاعت امام (ع)

«انا وضعت فی الصغر بکلاکل العرب ...خطبه 192.

«اما والله ان کنت لفی ساقتها ..» خطبه 34.

در جواب نامه معاویه: «انا ابوحسن قاتل جدک و اخیک و خالک...» (همان، نامه 10.،فراز7)

+نوشته شده در سه شنبه سی ام تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

عَنِ الرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ عليه السلام قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلی الله عليه وآله خَطَبَنَا ذَاتَ يَوْمٍ فَقَالَ:

۱) فضيلت ماه مبارک رمضان:

 َيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ قَدْ أَقْبَلَ إِلَيْكُمْ شَهْرُ اللَّهِ بِالْبَرَكَةِ وَ الرَّحْمَةِ وَ الْمَغْفِرَةِ شَهْرٌ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ أَفْضَلُ الشُّهُورِ وَ أَيَّامُهُ أَفْضَلُ الْأَيَّامِ وَ لَيَالِيهِ أَفْضَلُ اللَّيَالِي وَ سَاعَاتُهُ أَفْضَلُ السَّاعَاتِ.

1-عن جابر بن يزيد جعفى عن ابى جعفر عليه السلام قال

 قال رسول الله صلى الله عليه و آله لجابر بن عبد الله يا جابر هذا شهر رمضان من صامنهاره و قام وردا من ليله و عف بطنه و فرجه و كف لسانه خرج من ذنوبه كخروجه منالشهر فقال جابر يا رسول الله ما احسن هذا الحديث فقال رسول الله صلى الله عليه وآله يا جابر و ما اشد هذه الشروط 

           وسائل الشيعه ، ج 7،
   
۲) ضيافت الهي:هُوَ شَهْرٌ دُعِيتُمْ فِيهِ إِلَى ضِيَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِيهِ مِنْ أَهْلِ كَرَامَةِ اللَّهِ

۳) ثواب بر اعمال ولو غير ارادي:

 أَنْفَاسُكُمْ فِيهِ تَسْبِيحٌ وَ نَوْمُكُمْ فِيهِ عِبَادَةٌ وَ عَمَلُكُمْ فِيهِ مَقْبُولٌ وَ دُعَاؤُكُمْ فِيهِ مُسْتَجَابٌ

۴) شرط حضور در مهماني خدا:

 
فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ بِنِيَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ أَنْ يُوَفِّقَكُمْ لِصِيَامِهِ وَ تِلَاوَةِ كِتَابِهِ.

5) ياد قيامت:

 وَ اذْكُرُوا بِجُوعِكُمْ وَ عَطَشِكُمْ فِيهِ جُوعَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَ عَطَشَهُ

۶) ياد فقرا:

 وَ تَصَدَّقُوا عَلَى فُقَرَائِكُمْ وَ مَسَاكِينِكُمْ
۷) رعايت اخلاق اجتماعي:وَ وَقِّرُوا كِبَارَكُمْ وَارْحَمُواصِغَارَكُمْ وَ صِلُوا أَرْحَامَكُمْ

۸) کنترل زبان:

 وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ

9) کنترل چشم:

وَ غُضُّوا عَمَّا لَا يَحِلُّ النَّظَرُ إِلَيْهِ أَبْصَارَكُمْ

10) کنترل گوش:

 وَ عَمَّا لَا يَحِلُّ الِاسْتِمَاعُ إِلَيْهِ أَسْمَاعَكُمْ

۱۱) اکرام ايتام:

 تَحَنَّنُوا عَلَى أَيْتَامِ النَّاسِ يُتَحَنَّنْ عَلَى أَيْتَامِكُمْ

۱۲) توبه:

 وَ تُوبُوا إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكُمْ.

۱۳) دعا

 :وَ ارْفَعُوا إِلَيْهِ أَيْدِيَكُمْ بِالدُّعَاءِ فِي أَوْقَاتِ صَلَاتِكُمْ‏فَإِنَّهَا أَفْضَلُ السَّاعَاتِ يَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهَا بِالرَّحْمَةِ إِلَى عِبَادِهِ يُجِيبُهُمْ إِذَا نَاجَوْهُ وَ يُلَبِّيهِمْ إِذَا نَادَوْهُ وَ يُعْطِيهِمْ إِذَا سَأَلُوهُ وَ يَسْتَجِيبُ لَهُمْ إِذَا دَعَوْهُ

 
 

۱۴) عمل:

أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ أَنْفُسَكُمْ مَرْهُونَةٌ بِأَعْمَالِكُمْ فَفُكُّوهَا بِاسْتِغْفَارِكُمْ

15) سجده های طولانی

:وَ ظُهُورَكُمْ ثَقِيلَةٌ مِنْ أَوْزَارِكُمْ فَخَفِّفُوا عَنْهَا بِطُولِ سُجُودِكُمْ

 

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

حقيقت بركت و مبارك‏ ماه  مبارک رمضان

بحار الأنوار: 93/ 292- 293، باب 36، حديث 16؛ نوادر، اشعرى: 22.

«أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام قَالَ إِنَّ الصِّيَامَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَحْدَهُ إِنَّمَا لِلصَّوْمِ شَرْطٌ يُحْتَاجُ أَنْ يُحْفَظَ حَتَّى يَتِمَّ الصَّوْمُ وَ هُوَ صَمْتُ الدَّاخِلِ ... فَإِذَا صُمْتُمْ فَاحْفَظُوا أَلْسِنَتَكُمْ عَنِ الْكَذِبِ وَ غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ وَ لَاتَنَازَعُوا وَ لَاتَحَاسَدُوا وَ لَاتَغْتَابُوا وَ لَاتَمَارَوْا وَ لَاتَكْذِبُوا وَ لَاتَبَاشَرُوا وَ لَاتَخَالَفُوا وَ لَاتَغَاضَبُوا وَ لَاتَسَابُّوا وَ لَاتَشَاتَمُوا وَ لَاتَفَاتَرُوا وَ لَاتَجَادَلُوا وَ لَاتَتَأَذَّوْا وَ لَاتَظْلِمُوا وَ لَاتَسَافَهُوا وَ لَاتَضَاجَرُوا وَ لَاتَغْفُلُوا عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلَاةِ

فقط امساک از طعام و شراب به تنهائی نیست،بلکه هر آینه از برای روزه شرطی است که می بایستی آن را حفظ کنی (از آنچه که باعثنقص است) تا آنکه به کمال برسد، و صوم کامل همانا صوم داخل است (یعنی از تمام آلایشدرونی منزه باشد که او فقط با صمت و سکوت و دوری از خلق الله تحقق پیدا می نماید .
وقتی روزهمی گیرید چشم و زبان و گوش و. . . خود را نیز حفظ کنید
(ای مداینی) هر گاه روزه گرفتید، پس حفظ و کنترل نمائید زبانتانرا از دروغ، و چشمانتان را از (هر چه دیدنش بر او حرام است) بپوشانید، (و در حالروزه) منازعه و دعوا (که لازمه اش بد گوئی و فحاشی است) ننمائید و به همدیگر حسادتنورزید و غیبت نکنید و ترش رو و غضبناک نباشید و با یکدیگر دشمنی نکنید و دروغنگوئید، (و با زنان) مباشرت ننمائید، و مخالفت همدیگر ننمائید (آنجا که مخالفت جائزنیست) و نسبت به همدیگر خشم و غضب ننمائید، و همدیگر را لعن و ناسزا نگوئید، وشماتت و ملامت نکنید، (و در کارهای خیر مثل قرائت قرآن و نماز و ذکر) سستی و بیحالیبه خود راه ندهید، و مجادله نکنید، اذیت و ظلم (به زیر دستان و خدمتگزاران و افرادتحت سرپرستی) ننمائید، و سفاهت و خود را به حماقت زدن بخود راه ندهید (حلیم و باوقار باشید) کسی را ضجر و شکنجه ندهید، و از یاد خدا غافل نشوید و نماز را فراموشننمائید، (مراد نمازهای مستحبی و نوافل یومیه مخصوصا نافله شب را از یادنبرید

وَ الْزَمُوا الصَّمْتَ وَ السُّكُوتَ وَ الْحِلْمَ وَ الصَّبْرَ وَ الصِّدْقَ وَ مُجَانَبَةَ أَهْلِ الشَّرِّ وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ وَ الْكَذِبَ وَ الْفَرْيَ وَ الْخُصُومَةَ وَ ظَنَّ السَّوْءِ وَ الْغِيبَةَ وَ النَّمِيمَةَ

نفس خویش را الزام کنید به سکوت و خاموشی، و حلم و بردباری، و صبر واستقامت، و صدق و راستی، و از اهل شر و فساد دوری گزینید، و از قول زور لهویات وموسیقی بنیانکن اخلاق، و دروغ، و فریفتن و گول زدن، و خصومت و دشمنی با همدیگر، وسوء ظن و بدگمانی نسبت به یکدیگر و غیبت و نمامی و فتنه انگیزی از کل این اوصاف ضداخلاق پرهیز نمائید و اجتناب کنید.
وَ كُونُوا مُشْرِفِينَ عَلَى الآْخِرَةِ مُنْتَظِرِينَ لِأَيَّامِكُمْ مُنْتَظِرِينَ لِمَا وَعَدَكُمُ اللَّهُ مُتَزَوِّدِينَ لِلِقَاءِ اللَّهِ وَ عَلَيْكُمُ السَّكِينَةَ وَ الْوَقَارَ وَ الْخُشُوعَ وَ الْخُضُوعَ وَ ذُلَّ الْعَبِيدِ الْخُيَّفِ [الْعَبْدِ الْخَائِفِ‏] مِنْ مَوْلَاهُ خَيِّرِينَ خَائِفِينَ رَاجِينَ مَرْعُوبِينَ مَرْهُوبِينَ رَاغِبِينَ رَاهِبِينَ قَدْ طَهَّرْتَ الْقَلْبَ [قَدْ طَهُرَتِ الْقُلُوبُ‏] مِنَ الْعُيُوبِ وَ تَقَدَّسَتْ سَرَائِرُكُمْ مِنَ الْخَبَثِ وَ نَظَّفْتَ الْجِسْمَ مِنَ الْقَاذُورَاتِ وَ تَبَرَّأْتَ إِلَى اللَّهِ مِنْ عَدَاهُ وَ وَالَيْتَ اللَّهَ فِي صَوْمِكَ بِالصَّمْتِ مِنْ جَمِيعِ الْجِهَاتِ مِمَّا قَدْ نَهَاكَ اللَّهُ عَنْهُ فِي السِّرِّ وَ الْعَلَانِيَةِ وَ خَشِيتَ اللَّهَ حَقَّ خَشْيَتِهِ فِي سِرِّكَ وَ عَلَانِيَتِكَ وَ وَهَبْتَ نَفْسَكَ لِلَّهِ فِي أَيَّامِ صَوْمِكَ وَ فَرَّغْتَ قَلْبَكَ لَهُ وَ نَصَبْتَ نَفْسَكَ لَهُ فِيمَا أَمَرَكَ وَ دَعَاكَ إِلَيْهِ فَإِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ كُلَّهُ فَأَنْتَ صَائِمٌ لِلَّهِ بِحَقِيقَةِ صَوْمِهِ صَانِعٌ لَهُ لِمَا أَمَرَكَ وَ كُلَّمَا نَقَصْتَ مِنْهَا شَيْئاً فِيمَا بَيَّنْتُ لَكَ فَقَدْ نَقَصَ مِنْ صَوْمِكَ بِمِقْدَارِ ذَلِكَ

و (در حال روزه داری) خود رامشرف بر آخرت کنید و منتظر ایامی (که در پیش دارید) و منتظر وعده های الهی باشید، وزاد و توشه خویش را برای ملاقات ذات اقدس الهی فراهم سازید، و بر شما باد (در حالروزه) به سکینه و وقار، و خشوع و خضوع به پیشگاه حضرت احدیت چون بنده ذلیل خائف کهاز مولایش به شدت می هراسد، در حالی که آزادند و با اختیار خویش به پیشگاه مولا وآقای خود احساس خوف و رجا می نمایند، و خود را در ترس و رعب فرو برده و در عین حالعشق به مولا و ترس از او آنان را بخود مشغول ساخته است، و به حق قلوبتان را ازعیبها تطهیر و باطنتان را از خبائث پاک می نماید، و جسمتان را از تمامی قاذورات وکثافات تمیز نموده، و شما را از غیر خداوند، بری و بیزار می کند، و شما را در روزهداریتان به وسیله سکوت به تمام جهات (از دروغ و غیبت و فتنه انگیزی و. . . ) متکی ونزدیک به خدا می گرداند از هر چیزی که در پنهان و آشکار نهی شده، و در نهان و آشکارشما را به خوف و خشیت پروردگار مفتخر می سازد، و نفست را در حال روزه داریت به خدابخشیده و دلت را برای او فارغ البال و خالی از هر چه که غیر او است مستعد و مهیا میسازد و تو را برای خدا در آنچه به تو امر کرده و خوانده است منصوب می گرداند، (یعنیکاملا مطیع و منقاد حضرت حق می شویپس هر گاه تمامی این اوصاف مذکوره را به جای آوردی و خود را متصف به آنساختی پس توبه حقیقت برای خدا روزه گرفتی و حق روزه را ادا نمودی، و انجام بده آنچهرا که در (باره روزه) به تو فرموده است که هر چه را ناقص کنی و به جای نیاوری ازاوصاف روزه و روزه داریت از آنچه که برایت روشن و آشکار است، پس به مقدار آنچه ازاوصاف و فضائل روزه را کم کرده باشی از اجر و پاداش آن نیز کم می گردد.

وَ إِنَّ أَبِي عليه السلام قَالَ سَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله امْرَأَةً تُسَابُّ جَارِيَةً لَهَا وَ هِيَ صَائِمَةٌ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله بِطَعَامٍ فَقَالَ لَهَا كُلِي فَقَالَتْ أَنَا صَائِمَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ كَيْفَ تَكُونِينَ صَائِمَةً وَ قَدْ سَبَبْتِ جَارِيَتَكِ إِنَّ الصَّوْمَ لَيْسَ مِنَ الطَّعَامِ وَ الشَّرَابِ وَ إِنَّمَا جَعَلَ اللَّهُ ذَلِكِ حِجَاباً عَنْ سِوَاهُمَا مِنَ الْفَوَاحِشِ مِنَ الْفِعْلِ وَ الْقَوْلِ يُفَطِّرُ الصَّائِمَ مَا أَقَلَّ الصُّوَّامَ وَ أَكْثَرَ الْجُوَّاعَ».

و درآخرین بیان و توضیحات خویش حضرت صادق ( علیه السلام) از قول پدر بزرگوارش نقل مینماید که فرمود: «پیامبر (صلی الله علیه و آله) از آن زنی که بجاریه اش سب و ناسزامی گفت (داستانش در همین بخش آمده) آنگاه پیامبر (صلی الله علیه و آله)فرمود:

 هماناروزه فقط پرهیز از طعام و شراب نیست، هر آینه خداوند خوردنیها و آشامیدنیها را حجابو حایل از غیر این دو از فواحش و گناهانی چون دروغ و غیبت و زنا و ظلم از افعال واقوال که باعث افطار روزه یا تقلیل کمال روزه می شود قرار داده است آنگاه پیامبرصلی الله علیه و آله) فرمود: چه کمند روزه داران واقعی، و چه زیادند گرسنگان روزهدار، که حظی جز گرسنگی نمی برند و این است آداب و شرائط و فوائد و خصوصیات روزه واوصاف روزه دار،

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

خصوصیات روزه‌ی حقیقی

علت این تشبیه بدیهی، این است که نشان دهد همانطور که خارج شدن از ماه رمضان یک امر قطعی است بخشیده شدن گناهان نیز قطعی است.
حضرت زهرا (س) مي فرمايند:

 « مَا يَصْنَعُ الصَّائِمُ بِصِيَامِهِ إِذَا لَمْ يَصُنْ لِسَانَهُ وَ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ جَوَارِحَهُ »

(وسائل الشيعه ،ج1،ص72)

انسان روزه دار از روزه اش چه سودي مي برد، مادامي که زبان و چشم و گوش و اعضاء و جوارحش را حفظ نمي کند.
جابر بن عبدالله انصاري نقل از رسول خدا (ص) نقل مي کند که روزي ايشان به من فرمودند:               « يَا جَابِرُ هَذَا شَهْرُ رَمَضَانَ مَنْ صَامَ نَهَارَهُ وَ قَامَ وِرْداً مِنْ لَيْلِهِ وَ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ کَفَّ لِسَانَهُ خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ کَخُرُوجِهِ مِنَ الشَّهْرِ »

 در اين ماه مبارک رمضان اگر کسي روزش را روزه بگيرد و بخشي از شب را به عبادت بپردازد،شکم و شهوت خود را پاک نگاه دارد و زبانش را از گناهان حفظ کند، از گناهانش خارج مي شود همانطور که از ماه رمضان خارج مي شود.
جابر خوشحال شد و عرض کرد: «یَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسَنَ هَذَا الْحَدِیثَ»  حديث زيبايي را بيان فرموديد، بسيار اميدوار شدم.

 رسول خدا فرمودند: « يَا جَابرُ! وَ مَا أَشَدَّ هَذِهِ الشُّرُوط » (الکافي،ج4،ص87)

رعايت اين شروط چقدر سخت است.

 شرائط روزه‏ دار از زبان امام صادق (ع)
اول:  بستن چشم و حفظ کردن آن از نگریستن امورمنهيه

امام صادق ( علیه ‏السلام) فرمود:

وقتی که روزه هستی باید گوش و چشم و مو و پوست و دیگر اعضای بدنت روزه باشند

دوم: حفظ زبان از هذیان، دروغ، و غیره است. مراء و جدال را رها کن، و خادم خویش را رنج نده و در حال روزه، با وقار و حلیم باش، که هرزگی و هرزه گوئی تو را در حال روزه به جهال و یاوه گویان ملحق سازد.
سوم: نگهداری گوش از شنیدن هر مکروهی، زیرا هر چیزی گفتنش حرام است، شنیدن و گوش فرا دادن به او نیز حرام است، و لذا به پیشگاه خداوند گناه شنونده دروغ و خورنده حرام یکسان است، که خداوند در چهارم: نگه داشتن بقیه اعضاء و جوارح بدن است از قبیل دست و پا از مکاره و نگه داری شکم از شبهات و غذاهائی که مشتبه است در وقت افطار، پس معنی ندارد که صائم از غذای حلال پرهیز کند، سپس با فعل حرام افطار نماید روزه خویش را (با دروغ و سخن چینی و غیبت) پس مثال این صائم همانند کسی است که در یک شهر قصری بسازد و آنگاه شهر را خراب کند، که پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: چه بسا روزه‏ داری است که از روزه ‏اش جز گرسنگی و تشنگی چیزی عایدش نمی‏گردد.
پنجم: از غذای حلال وقت افطار آن قدر نخورد که معده پر شود که هیچ ظرفی مبغوض تر به پیشگاه خداوند از شکم پری نیست که از غذای حلال پر شده باشد، که در نتیجه قدرت هیچ گونه عبادتی و بهره برداری از شبهای پر فیض ماه رمضان نداشته باشد، و ثانیا این عمل با روزه‏ داری و دستورات روحانی و معنوی روزه و اثرات آن منافات دارد.
ششم: اینکه قلبش بعد از افطار مضطرب و معلق بین خوف و رجا باشد، زیرا نمی‏داند که آیا روزه ‏اش مقبول حضرت حق قرار گرفته یا خیر، آیا با قبولی روزه‏ اش جزء مقربین است‏ یا با عدم قبولی روزه جزء آنهائی که مشمول خشم خداوند هستند می‏باشد، پس این است معنی واقعی و باطنی روزه، که این نوع روزه در رتبه انبیاء و اولیاء گرامی خدا خواهد بود. (محجة البیضاء، ج 2، ص 130)

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر ۱۳۹۴ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |