مرزدار
گفتاری معنوی از محمدحسین منتظری شاتوری

1-مراحل انقلاب حسینی:

الف: آغاز حکومت یزید وشروع قیام امام حسین(ع) در مدینه(نیمه های رجب سال 60 هجری)

ب: هجرت وحرکت به سمت مکّه                                        1)وداع با مزارهای پیامبر، مادرومزار در شب ۲۷رجب ۶۰   2)سپردن وصیّت‌نامه‌ی به برادرش محمد حنفیّه. بابیان اهداف نهضت وقیام خود 3) وداع  با ام السّلمه وحرکت به طرف مکه شب ۲8رجب سال ۶۰هجری( دوروز مانده از ماه رجب)؛با۲۲۸ نفر و ۲۵۰شتر، ۴۰محمل با پوشش‌های حریر و دیبا، از مجموعه‌ی ۲۵۰ شتر، ۷۰شتر برای حمل چادرها، ۴۰ شتر برای حمل ظروف و وسایل زندگی، ۳۰ شتر ویژه‌ی آب، ۱۲ شتر، درهم و دینار و پارچه‌ها و زعفران و عطر و لباس‌ها و بُرد یمانی، ۵۰ شتر برای زنان و کودکان همراهان و بقیه‌ی شترها برای حمل دیگر وسایل زندگی. امام به قیس بن سعد عباده سپرده بود که با دویست مرد در پی وی بیاید.

به امام پیشنهاد حرکت از بیراهه داده شد ولی فرمود: نه به خدا از راه راست به در نروم تا خداوند آن‌چه خواهد میان ما حکم کند.   فاصله‌ مدینه تا مکّه ( طول راه ): حدود ۴۰۰ کیلومتر (۷۰ فرسنگ)

ج: ورود به مکّه : شب جمعه، سوّم شعبان

عمرو بن سعید ، فرماندار مکّه به یزید نامه نوشت و خبر ورود ابا عبدالله الحسین(ع) را به مکّه اطّلاع داد.

برنامه‌های آغازین ابا عبدالله در مکّه : ۱- زیارت کعبه              2-دیدار با مردم ۳- زیارت قبر حضرت خدیجه (ع)                    4- روشنگری و سخنرانی

مدّت توقّف در مکه: ماه‌های شعبان، رمضان، شوّال، ذی القعده و هشت روز ذی الحجّه (مجموعاً حدود ۱۲۵روز).

 

د:  آغاز قیام در کوفه و ارسال نامه: اندکی پس از مرگ معاویه و دریافت خبر امتناع امام حسین(ع) از بیعت یزید، قیام کوفه آغاز شد. دریافت نخستین نامه‌ها: در دهم ماه مبارک رمضان، پس از ۳۷روز استقرار امام در مکّه .

حرکت مسلم بن عقیل  به کوفه در پانزدهم ماه مبارک رمضان، سه روز پس از دریافت آخرین نامه‌های اهل کوفه به‌عنوان سفیر امام  

سفارش‌های امام به مسلم: ۱- پرهیزگاری ۲- پنهان‌کاری(مراقبت)  ۳- نرمش و مدارا ۴- در صورت اتّحاد و همدلی مردم کوفه، اطلاع برای آمدن به کوفه ۵- منزل کردن نزد مطمئن ترین افراد

ورود به کوفه: پنجم شوّال، خانه‌ مختار  .

حداقل تعداد بیعت کنندگان هجده هزار، وتا هشتاد هزار نوشته‌اند.

برنامه‌ مسلم در کوفه: ۱- خواندن نامه‌ امام ۲- بیعت گرفتن از مردم ۳- روشنگری و بیان مفاسد بنی امیّه و فضایل اهل بیت(ع)

عکس العمل‌ها:1) اعلام وفاداری بزرگان مانند مسلم بن عوسجه                                                                                                2)نامه نگاری وابستگان نظام اموی، مانند عمر سعد بن ، محمّد بن اشعث، 3- نامه نگاری مسلم بن عقیل و اعلام وفاداری مردم کوفه به اباعبدالله الحسین(ع)، بیست و هفت روز قبل از شهادت.

4- حکم یزید به عبیدالله  برای حکومت کوفه ، با حفظ سمت بصره

۵ورودعبیدالله بن زیاد بامکرونیرنگ، با عمامه سیاه، نقاب بر چهره، در هیئتی شبیه به امام، وارد کوفه ودارالاماره شد.

هجده هزار نفر ؛ در حالی که تمام یاوران عبیدالله بن زیاد، دویست نفر بودند و عبیدالله تهدید کرد که سپاه شام دارد می آید و یک گروه گسسته شدند و بعد گفت: هر کس بماند، حقش از بیت المال قطع خواهد شد که با این سخن، گروه دیگری گسسته شدند. پس از آن از انگیزه عاطفی خانم ها استفاده کرد و گفت: خانم ها! شوهرهایتان اگر بمانند، ما آنها را به شام یا عمان، تبعید خواهیم کرد و بدین طریق زن ها به شوهرهایشان می گفتند: بقیه هستند؛ با تو یکی که مشکل حل نمی شود . وقتی مسلم وارد مسجد شد، پانصد نفر همراهش بودند. هنگامی که خواست نماز را شروع کند، افراد به صد نفر نمی رسیدند. وقتی نماز مغرب را خواند، فقط سی نفر پشت سرش بودند. هنگامی که سجده شکرش را به جای آورد، ده نفر ماندند و وقتی از مسجد خارج شد، ده نفر هم رفتند و دیگر تنهای تنها شده بود. ..                         سفير حسين سرگردان در كوچه‌هاي تاريك كوفه .

خانه‌ «طوعه» بود و منتظر فرزندش بود كه به همراه مردم از خانه بيرون رفته بود. مسلم بر زن سلام كرد و از او آب خواست. طوعه به او آب داد و به داخل خانه رفت. دوباره كه بيرون آمد مسلم را ديد كه بر در منزل نشسته است. گفت: «اي بنده خدا اگر آب نوشيدي نزد خانواده خود رو». مسلم خاموش ماند. زن ، دوباره و سه‌باره سخن خود را تكرار كرد. مسلم برخاست و گفت : «من در اين شهر خانه و خانواده‌اي ندارم. من مسلم بن عقيل‌ام. اين قوم به من دروغ گفتند و مرا فريب دادند و از مأمن خود بيرون آوردند». پيرزن، مسلم را به داخل خانه برد؛ فرشي برايش گسترد و طعامي فراهم نمود. اما مسلم شام نخورد و خوابيد و در عالم رؤيا عموي خود «اميرالمؤمنين علي(ع)» را ديد كه به وي گفت : «بشتاب كه تو فردا نزد ما خواهي بود».

  از سوي ديگر، عبيدالله كه پراكنده‌شدن مردم را ديد جرأت پيدا كرد از قصر خارج شد و به مسجد آمد و براي پيدا كردن مسلم هزار دينار جايزه تعيين كرد.

فرزند طوعه كه به خانه برگشت از وجود مسلم در منزل با خبر شد و با طلوع فجر خبر را به دشمنان رساند. عبيدالله گروهي متشكل از ده‌ها سپاهي را براي دستگيري او فرستاد.

  مسلم مشغول عبادت بود كه لشكريان به منزل طوعه رسيدند. هنگامي كه وي صداي شيهه اسبان را شنيد دعاي خود را به شتاب تمام كرد و زره پوشيد و به مقابله با لشكر به بيرون شتافت؛ مبادا كه خانه پيرزن را بسوزانند.

 مسلم كه مردي جنگاور بود تعداد زيادي از نامردان كوفي را كشت.آنان دسته‌جمعي بر او حمله كردند و از بام‌ها نيز سنگ بر او مي‌زدند تا سرانجام بر اثر شدت جراحات و تشنگي و نيزه‌اي كه از پشت بر او فرود آمد بر زمين افتاد و اسير شد. ايشان را به دارالحكومه بردند.

 مسلم بن عقيل هنگامي كه دربند شد باگفتن «انا لله و انا اليه راجعون» شروع به گريه كرد. ودرپاسخ علت گریه گفت : «به خدا سوگند كه از كشته‌شدن باك ندارم و براي خود گريه نمي‌كنم؛ من براي خاندان پيامبر كه به اينجا مي‌آيند و براي حسين و آل او گريه مي‌كنم»

  مسلم را به دستور عبيدالله بر بام قصر دارالاماره بردند، در حالي كه تسبيح خداوند مي‌گفت و استغفار مي‌كرد.

  سپس او را گردن زدند و ابتدا سرش و بعد بدنش را از بام به زير افكندند تا مردم ببيند و آنگاه بدن مباركش را در انظار پيمان‌شكنان كوفه آويزان كردند.

من از فراز بام كنم جان نثار تو

                        كوفي ز بام، سنگ نمايد نثار م                  عوامل شکست قیام مسلم بن عقیل علیه السلام در کوفه)

مسلم بن عقیل برای رعایت تدابیر   امنیتی، مخفیانه وارد شهر شد

 نامه مولای خود امام را برای آنان خواند.   کوفیان سراپا گوش شدند و با اشتیاق به کلمات امام گوش می دادند. اشک در چشمان   همگی آنان حلقه زده بود. سپس پیش آمدند و با فرستاده امام، بیعت کردند. به دنبال   آن، حاضران نیز با آن جناب، هم پیمان شدند.

اما دشمن نیز بیکار ننشست ,واقداماتی   ،ازجمله:

1)سخن چینی و جاسوسی امویان

نعمان بن بشیر، والی کوفه بودفرد مسالمت جوو خشونت گریز. اما طرفدار ان     بنی   امیه و نیز جاسوسان امویان طی مکاتباتی، مراتب امر را به اطلاع حکومت مرکزی شام   رسانیدند؛و یزید را از بی کفایتی نعمان در سرکوب مخالفان آگاه ساختند؛ از جمله   آنان عمر بن سعد، محمّد بن اشعث

2)روی کار آمدن عبید اللّه

 یزید که از همه جا بی خبر بود، پس از آگاهی از   اخبار کوفه، برآشفته و پریشان شد. او که سبکسر و ناپخته بود، هیچ اقدامی را بهتر   از سرکوبی سریع ندید؛ اما برای این کار «تیغی برّنده در دست وحشی ای مست!» لازم   بود. او برای این کار با مشاور خود سرژیوس مسیحی مشورت کرد.واو عبید اللّه بن زیاد راپیشنهادداد

لذابرایش نوشت: پیروان من در کوفه برایم نامه ای نوشته اند مبنی   بر اینکه پسر عقیل در کوفه به جمع آوری سپاه مشغول شده است تا در میان مسلمانان   اختلاف بیندازد؛ چون نامه مرا خواندی رهسپار کوفه شو و پسر عقیل بیاب و او را در   بند کن و یا بکش سپس نامه را به مسلم بن عمرو باهلی داد تا به او برساند.

نسب عبید اللّه

  عبید اللّه بن زیاد بن ابیه در سال 39 هجری به   دنیا آمد. نسب چندان معلومی ندارد.وی ، فردی بی فرهنگ وبی بهره  از دانش، او حتی یک بیت شعر هم در خاطر نداشت.   او نزد همگان منفور و پلید بود؛ به دلیل شعور پایین و لکنت زبان، گاه وسیله خنده   و استهزای اطرافیان می شد. غیرازبه شهادت رساند امام جنایات دیگری چون: قتل مسلم   بن عقیل علیه السلام ، هانی بن عروه، میثم تمار، رشید هجری، قیس بن مسهر، عبد   اللّه بن یقطر، قتل عام توابین، و... بسیاری دیگر از دوستداران اهل بیت علیهم   السلام مرتکب شد.

بامکرواردکوفه شد تاهم جوانب امنیتی را رعایت کند وهم مردم کوفه   را بیازماید و استقبال آنها را از امام نظاره گر باشد تا آنها را محک زده،

3)بکارگیری شبکه جاسوسی پیشرفته

عبید اللّه، عریفان کوفه را جمع کرد و با آنان جلسه ای تشکیل داد.

عریفان، کار مأموران مخفی امنیت و اطلاعات امروز را انجام می دادند.   هر عریف، مسئولیت اطلاعاتی و امنیتی افراد گروه خود را ـ که بین ده تا پنجاه نفر   بودند ـ بر عهده داشت. آنان لیستی از اسامی این افراد در اختیار داشتند و باید   تمام حرکات و رفتارهای آنان را تحت نظارت بگیرند و کوچک ترین حرکتهای مخالفت   آمیز آنان با حاکمیت را گزارش کنند. البته آنان صرفا جاسوس نبودند؛ اما جاسوسی   از وظایف مهمشان بود.

از جمله مسئولیتهای آنان، پرداخت حقوق افراد گروه خود از بیت   المال و اخذ مالیاتهایشان بود. حذف نام مردگان

از دیگر وظایف مهم آنان، تشویق و ترغیب مردم و بسیج آنان برای   شرکت در جنگها بود. قطعِ حقوق و مزایای افراد غایب در جنگ

در جلسه ای به عریفان گفت: همه شما بایستی   لیستی از مخالفان و نفاق پیشگان و خوارج و افراد مورد غضب امیر مؤمنان یزید برای   من تهیه کنید.

4)ایجاد فضای رعب و وحشت

عبید اللّه با در پیش گرفتن سیاست   ایجاد رعب و وحشت، فضای سنگین و خفقان زده ای بر کوفه حاکم کرد.

5)نفوذدشمن به تشکیلات  به منظوریافتن مکان مسلم وشناسایی چهره های   بانفوذ

      

 

+نوشته شده در شنبه سوم آبان 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

بی حجابی والدین نسبت به فرزندان
 
 
برخی از مادران، فرزندان دختر خود را که به بلوغ شرعی نرسیده‌اند با سر و پای برهنه درخیابان‌ها و مجالس در حضور نامحرمان می‌آورند، مستدعی‌ است وظیفه‌ی والدین را در قبال فرزندان خود بیان بفرمایید و این بی‌اعتنایی چه صورت دارد؟

حضرت آیت‌الله فاضل لنکرانی: بر پدر و مادر است که فرزندان خود را با آداب و رسوم اسلامی و وظایف شرعی آشنا کنند و چنانچه موارد مذکور موجب تهییج و مفسده شود، اگر چه بچه ممیز نباشد، باید آنان را بپوشانند و حفظ کنند تا جامعه آلوده و بی‌بندوبار نشود.
 
حضرت آیت‌الله سیستانی: بر غیر بالغ، پوشیدن واجب نیست؛ ولی پدر و مادر لازم است که فرزند خود را به رعایت آداب و شئون اسلامی وادار نمایند و در تربیت صحیح شرعی آنان بکوشند.
 
حضرت آیت‌الله بهجت:  تمرین اطفال بر وظایف شرعیه به عهده‌ی والدین است.

حضرت آیت‌الله صافی گلپایگانی:کار صحیحی نیست و والدین موظف‌اند دختر را از کودکی به رعایت حجاب و گریز از نامحرم عادت دهند و اگر در این امر مسامحه کنند و دختر را نسبت به نامحرم بی‌تفاوت نمایند، شریک در معاصی دختر هستند. در حدیث وارد شده است که در مجلسی که حضرت رضا(ع) تشریف داشتند و عدّه‌ای نیز حضور داشتند، دختر بچه‌ای وارد شد؛ حضار در مجلس یکی یکی دختر را مورد نوازش قرار دادند، تا رسید به حضرت رضا(ع) آن حضرت از سن دختر سؤال کردند؛ گفته شد پنج سال دارد؛ حضرت دختر را از خود دور کرد و رفتاری که دیگران کرده بودند ننمودند؛ و اعمال آن بزرگوار باید برای زن مسلمان سرمشق باشد.
حضرت آیت‌الله مکارم شیرازی: بر پدر و مادر لازم است فرزندان خود را به مسائل اسلامی از زمان طفولیت آشنا کنند.
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

گاه کردن به زنهای بی حجاب و متهتک و بی پروا

√ سوال : نگاه کردن به زنهای بی حجاب و متهتک و بی پروا


آیت الله خامنه ای : نگاه به زن نامحرم جایز نیست مگر به صورت و دست‌ها تا مچ در صورتى که زینت و آرایش نشده باشد، و نگاه به آن هم با قصد لذّت و ریبه صورت نگیرد. و در این حکم فرقى بین استاد و غیر آن نیست.

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

شرایط ویژه امر به معروف و نهی از منکر

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |

+نوشته شده در دوشنبه هفتم مهر 1393ساعت توسط محمدحسین منتظری شاتوری | |